SMILE WELFARE FOUNDATION

Why do you help Children through SMILE? - Our Volunteer's Feedback

2012-01-05T02:46:00.000-08:00

Why do you help Children through SMILE?

People are suffering with lot of problems but I can’t help all the people now. Except the natural disasters, the main reason of most of the problems is lack of education. I don’t know if it is possible to ask an uneducated adult to start studying after he became a family man but we can ask their children to study so that their future will be bright. They may face problems now because they didn’t study but if we help their children’s education then their children will resolve all their problems and one day they will not be having any problems. That’s the reason we are helping only children. This is just a butterfly effect concept.
I get a small satisfaction if they come and say, “Anna neenga sollikudutha 10 mark vanthuchu exam la, neenga sonna mathirye ezhuthiruken”. This is just a small help which I can able to do but getting a full satisfaction which I will not get anywhere for anything…….

-- Karthikeyan, Volunteer, Punnagai Paalam.

I have seen many children suffer ... in my childhood... and i was in a position wherein i could not but just see them suffer.... Suffering here is just a generic term... May it be education or health care, no one was there to teach what is right or wrong... In my village esp, there was no one very social, who would go and help out children at those places... In dat little group, there were many who were aspiring to b an IAS, some who wanted to b teachers, few who aimed at doctor, and few more who wanted to build ships n planes :) and most of them have now ended up as servant maids in rich homes.. The reason - No one was there to guide them, no one to sponsor them... I decided, in case I grow up to earn even a meager amount,I will contribute a part of it for children like this... And dats how I started my contribution to SMILE...

-- Priya, Volunteer, Communication

· I struggled to get education what I have got now. I don want my fellow brothers and sisters to face the same struggle which I am through.
· God has gifted me the ability to develop myself, but there is a big crowd who need guidance on how to achieve their dreams. Smile addresses this, so I am into smile.
· Another factor that impress a volunteer like me is , most of the beneficiaries of Smile are Women candidates.
· Dedication from volunteers driving the projects to great heights are inspiring factors for many who want to do social service.
· You spend few hours but rejoice happiness for eternity.
· Independence to do the tasks in projects and red carpet for new ideas…

-- Bama, Volunteer, Placement Cell

Why do you want to help children through SMILE?

SMILE is the right and transparent channel and I believe SMILE exceeds our expectation in helping children with new and efficient ways which many of us may not think of doing.

What do you get out of it?

Self-satisfaction in realizing atleast one could Smile because of us..like a child feeling happiness when receving a gift from someone who is our icon, because we are not giving something, instead we are receiving something inturn.

Why are you so interested in helping children when others dont care?

Just the thought, how could we be, if we had no body to bring us up this way. Many children face difficulties for no fault of theirs.So its children always.

What makes you contribute to SMILE?
SMILE is a dream come true. Im sure the contribution reaches the proper hands and is 100% utilized for social welfare.

--Anushya, Volunteer, SMILE

Why do you want to help children through SMILE?

Since its an organisation initiated and run by usJ

What do you get out of it?

Self satisfaction

Why are you so interested in helping children when others dont care?

Its bcoz of knowing/understanding the pain of not having good in their life just coz of money

What makes you contribute to SMILE?

Its transparency in spending money towards its projects,its genuine

-- Anu, Volunteer, Finance

I was always under your (My college Seniors) shadow. Hence joined SMILE
I get a feel which I can’t tell in words. Kids, food, fun and entertainment, class, anniversary function etc etc… somewhere in the corner of my heart I am proud of all these we do.
Somewhere someone is helping children through some means. i am one of those. Even we help people we see in streets. If Smile opens door, I would add each and every child I see in the streets.

-- Kosal Ram, Volunteer, Admin Services

S-M-I-L-E - Poranthathula erunthu koodave erunthu pazhaginathala oru vagai Eerpu (Infatuation).
Ethu enna senjalum correct-a than seyumgura nambikai,(Condifence).
Kathu koduthavida kathukatathu romba athigamnra anubavam (Experience) -
Unmayana sirupayum, unmayana azhugayum onna partha athisayam (Miracle) - Yarume illanu sollumpothu than nama kandipa erukanumnra oru veri (??) –
SMILE oru Panpaduthapatta Nilam...Enge nam enna vithakkap pogirom enbathey mukiyam... Nammai porutha varai Childrens are seeds...Inraya vithaigal nalaya virutcham...

-- Vasu, Volunteer, Sadhana

We help Children through SMILE,because we know that the money we spent for them go will go through valid reliable stream and reach the children for sure rather than spending it through some funding options that govt provide,as they would be taken or bribed by the political people and in between and only 10% of we spent will reach them.(Not even sure if 10% reaches).

-- Revathy, Volunteer, Admin Services

Article About SMILE in Media Voice Magazine

2011-09-13T05:43:00.000-07:00

Sadhana 2011 - Project Update

2011-09-11T02:01:00.000-07:00

SADHANA 2011 has achieved some major milestones as listed below:
1) For the first time SMILE is spreading out its wings and reaching out to students all over Tamilnadu for SADHANA.
2) For the first time our students are studying in lucrative courses such as Costume design course, fashion technology, Diploma in special education etc.
3) For the first time SMILE is joining hands with social welfare department. Under this arrangement, the students college fees will be taken care of by SMILE and the students will stay in their respective hostels for higher education. This is a significant achievement in social welfare department.
4) For the first time 77 students from Government homes all over tamilnadu are enabled to pursue their higher education through SMILE.
5) And last but not the least, SADHANA’s budget is going to touch a phenomenal - 19 lakhs.

All the above listed achievements have solely been possible due to the tireless efforts and contributions from our dear SMILE sponsors & members. We will have to honestly agree that there is no free lunch in this cruel world. We need your everlasting support to bring SMILE to more people crossing all the taboos and barriers.

Below image provides the break up of courses selected by the students of Sadhana 2011

Below table lists the estimated amount of scholarship to be sponsored for each government home students.

Below table provides the breakup of the number of students supported from each government home within Tamilnadu.

If you are interested in supporting this project or contributing towards this project please get in touch with smilefoundation@gmail.com

Small Tour of SMILE Activities during Last Month

2011-09-01T01:35:00.000-07:00

August 7 - SMILE 7 We have celebrated SMILE 7th anniversary function at Ethiraj hall. Our cheif guest's blog has reached a lot and it show cased SMILE activitles.
Few blogs related to SMILE 7 below....
Chief Guest : Badri's Write Up:http://thoughtsintamil.blogspot.com/2011/08/blog-post_9446.html
With the inspiration of Badri's blog another good write up about SMILE: http://rssairam.blogspot.com/2011/08/blog-post_12.html
SMILE 7 Photos: 7 ஆகஸ்ட் 2011 அன்று நடந்த ஸ்மைல் அமைப்பின் ஏழாம் ஆண்டு நிறைவு விழாக் கொண்டாட்டப் படங்களைப் பார்க்க
Write up by One of the Volunteer:http://smilewelfarefoundation.blogspot.com/2011/08/7th-anniversary-digest.html

August 14 - PDC @ Namakkal We have taken PDC sessions last year in 2 Namakkal schools in November & January months respectively. With the result of this, the school teachers have called us to conduct PDC at the start of this year.. We have taken PDC @ Govt hr sec school, Balasamuthram with our New PDC book. It was a good session. Now we have received invites to conduct PDC from 5 more schools in Namakkal district. Another good move in PDC. August 15 - Suyam Independance day celebrations Every year we used to celebrate Independance day @ Suyam Siragu School. This years also our team has celebrated with Suyam kids. https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=110024097996148553122&target=ALBUM&id=5648937297200579153&authkey=Gv1sRgCKKpkZDx55vfgAE&feat=email

August 21 - PDC @ Kanchipuram home With the continuation good results from walltax and kosapet home, we have been called to take classes for Kanchipuram home students. As the initiative we have conducted PDC for 12th students. Now we are taking Daily and weekly classes for kanchi home 10th, 12th students with the help of Kanchi , cheyyar SMILE volunteers. https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=110024097996148553122&target=ALBUM&id=5649322030159603713&authkey=Gv1sRgCIiAguvPv4ik6wE&feat=email

August 27 - PPRR selection process We have conducted interviews for 11th and 12th students from Perungattur & Anukkavoor Schools.we have selected 12 students from the above 2 schools. Perungattur girls school HM has helped a lot in arranging the students on time. https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=110024097996148553122&target=ALBUM&id=5649325058130690273&authkey=Gv1sRgCMjL3Z_itJvVMg&feat=email

Sep 3 - Madurai Students Schlorship distribution and Meeting Hope every one aware of our SADHANA11 project which has reached almost all the Govt orphanage homes from Tamil Nadu.We have splited the students into two main zones South and North. We have distributed schlorship letter to North zone students on SMILE 7 function. we have arranged a separate Program for Madurai Students. There are 22 students from Madurai Zone which includes Ramnad, Dindigul, Sivagangai and Madurai. We have given a "FILE " to all the students. Special thanks to Ganesh for sponsoring 100 files for SADHANA11 students.Then We have given a " YOU CAN WIN " book to all the students. Thanks to Ramya for sponsoring the books.
https://picasaweb.google.com/lh/sredir?uname=110024097996148553122&target=ALBUM&id=5648939382224772369&authkey=Gv1sRgCNqenrWusNHEAQ&feat=email

7th Anniversary Digest

2011-08-15T17:32:00.000-07:00

The usual euphoria prevailed among the volunteers at Ethiraj College on Sunday, 7^th August. This is one day in a year when most of the members meet each other. The Auditorium was filled with a mix of colors- blue uniformed 12^th standard students; volunteers in white T shirts; and sponsors, beneficiaries, teachers, wardens & social activists all representing rest of the palette.

The function started with “Journey of SMILE”- a multimedia presentation highlighting the moments & milestones crossed. It’s amazing to watch how the organization has grown since 04-04-04.

“Me and SMILE” – This was the title of the following session. Two beneficiaries of SMILE came forward to describe how SMILE/smile came into their lives and how their lives changed. Nirmala, one of the students from government home talked about the early days of SMILE, when she was in her 8^th standard and how she grew along more confident & mature through SMILE’s various projects. Next came Logampal, who revealed how she almost missed SMILE’s scholarship, but is now a student editor in Anantha Vikatan. Valliganthan, one of SMILE's volunteers talked about how SMILE has changed his life and on the lessons he learnt from students while teaching/interacting.

Followed by this, the 'Project Report for 2010-2011' was presented and later 'Sadhana 2011' was launched by distributing Scholarship Certificates to the students. While launching the project, one important point that was brought out by Vasudevan, In-charge of Sadhanaproject was that, Gathering funds is not a difficult task; people are out there to donate for any good cause. But the challenge is in mentoring these students. It’s not monitory support that would change the lives of these children- it’s guiding & molding them that matters. Vasu also added, “You won’t know, how valuable is that 10 minutes you spend with your student, though it’s not a big deal for you”

The long awaited Chief Guest’s Speech came next, Mr. Badri Seshadri started by appreciating SMILE’s projects and how they’ve completed a full circle, by starting to spend time with the home children, and later teaching, guiding, supporting higher education and end up helping them to get a job and there by change their lives.

He lauded SMILE’s collaboration with the government and its intervention through monitory support for the needy. “Your intervention will multiply from 100s to 1000s to 10000s, and that’s the value that you create, which is tremendous”. He advised SMILE members to document their work, pointing out that the organization is growing big and it needs to be well structured. “Documenting yourself will pull other like- minded people and organisations (towards a similar goal).”

He emphasized the members to specialize each person in one trait and also voiced for the need of a theoretical framework and to take it to the next phase. Later he addressed the students on the opportunities given to them, which many others haven’t got. He instructed them to sacrifice on certain things to achieve their goal, and to become roll models.

Following his speech Mr.Badri Seshadiri and Mr.Nithayanathan, Secretary of SMILE released a book 'புன்னகைப்பாலம் வழிகாட்டி'. Nithya talked on the purpose of bringing out the book, which is based on the Personality Development Classes conducted across various schools by Team Shiksha. The students who attend PDC sessions, deviate from the motivation given & techniques taught after sometime, as there is no follow up. This book would now be given to every student attending PDC sessions and would help them in refurbishing concepts taught to them.

The handy book would focus on aspects like: Time management, Learning Techniques, Handwriting skills/presentation, Exam fear, Health, Confidence/self-confidence, Managing failure and recovering from it and also on the importance of cut-off marks (BE/MBBS admission) and Educational loans. Its based on the concept that merely studying doesn’t fetch marks, there is lot more.

The morning session ended with felicitating volunteers who contributed extraordinarily in this academic year with SMILE Excellence Awards.

By 5.00PM, the long but exciting day came to an end with charged up minds bidding adieu to each other.

Post lunch session was in a lighter note, with culturals performed by home girls and informal discussions among students, volunteers, mentors & sponsors.

புன்னகையை விதைக்கும் இளைஞர்கள்

2011-08-13T00:36:00.000-07:00

Guest Blog by Badri - Who was the chief guest for SMILE 7th Anniversary

சென்ற ஞாயிறு அன்று எதிராஜ் கல்லுரியில் நடைபெற்ற ஒரு நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டேன். Smile Welfare Foundation என்ற தொண்டமைப்பின் ஏழாம் ஆண்டு நிறைவுவிழா.

இந்த அமைப்பை ஆரம்பித்த அனைவரும் ஈரோட்டில் இருக்கும் Institute of Road and Transport Technology என்ற கல்லூரியின் மாணவர்கள். படித்து முடித்து பல்வேறு இடங்களுக்கு வேலைக்குச் சென்றபிறகு, ஓரளவு சம்பாதிக்கத் தொடங்கியபிறகு ஏதோ செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டுள்ளது. அப்படி 2004-ல் உருவானதுதான் மேலே சொன்ன அமைப்பு.
ஆரம்பத்தில் அவர்கள் சேர்த்த சிறுமளவு பணத்தை ஏதேனும் நல்ல காரியங்களுக்குத் தருவது என்று மட்டும்தான் யோசித்திருந்தனர். பின்னர் தமிழக அரசு நடத்தும் (அனாதை) இல்லங்களுக்கு ஏதேனும் செய்யலாம் என்று அவர்களுக்கு யாரோ அறிவுறுத்தியுள்ளார்.
தமிழக அரசின் இல்லங்கள், ஆதரவற்றவர்களுக்காக நடத்தப்படுவது. ஒற்றைப் பெற்றோர் குடும்பங்கள், தம் பிள்ளைகளை எந்தவிதத்திலும் சரியாக வளர்க்க முடியாதோர் ஆகியோர் தம் பிள்ளைகளை இந்த இல்லங்களுக்கு அனுப்பிவைக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். எனக்கு இந்த இல்லங்கள் பற்றிய முழுமையான தகவல் கிடையாது. நான் இந்த இல்லங்களுக்குச் சென்று பார்த்ததும் கிடையாது.
ஸ்மைல் குழுவினர் சென்னை கொசப்பேட்டையில் இருக்கும் பெண்கள் இல்லத்துக்குச் சென்று அவர்களுக்குத் தேவையான சில பொருள்களை வாங்கிக்கொடுத்துள்ளனர். அப்போது அந்த இல்லத்தின் பொறுப்பாளர், உண்மையில் இந்தப் பெண்களுக்குத் தேவை கல்விக்கான உதவி என்று சொல்லியிருக்கிறார். பணம் அல்ல; நேரம். இந்தக் குழந்தைகளுக்கு பாடங்களில் உதவ யாரும் இல்லை. டியூஷன் என்று வெளியே எங்கும் செல்லமுடியாது. எனவே இல்லத்துக்கே வந்து டியூஷன் சொல்லிக்கொடுக்க முடியுமா என்று அவர் கேட்டிருக்கிறார். அப்படி ஆரம்பித்ததுதான் அவர்களுடைய சிக்‌ஷா திட்டம். கொசப்பேட்டை, வால்டாக்ஸ் சாலை ஆகிய இடங்களில் உள்ள இல்லங்களில் 6 முதல் 8 வகுப்பு வரை உள்ள பிள்ளைகளுக்கு விளையாட்டு கலந்து பாடங்களைச் சொல்லித்தர ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.
அங்கிருந்து அடுத்த கட்டமாக புன்னகைப் பாலம் என்ற திட்டத்தில், 10, 12 வகுப்புப் பிள்ளைகளுக்கு அதிக மதிப்பெண்கள் பெறும் விதமாகப் பயிற்சி தரத் தொடங்கியுள்ளனர்.
ஒரு தன்னார்வலர் என்னிடம் இவை பற்றி விளக்கமாகச் சொன்னார். தன்னார்வலர்களோ பெரும்பாலும் ஆண்கள். இவர்கள் உதவச் செல்லும் இல்லங்களோ பெண்களை மட்டுமே கொண்டவை. இல்ல அலுவலரிடம் நம்பிக்கை ஏற்படுத்தி பயிற்சிகள் நடக்கும்போது திடீரென அலுவலர் இடம் மாறுவார். எனவே மீண்டும் ஆரம்பித்திலிருந்து அந்தப் புதிய அலுவலரிடம் தொடங்கவேண்டும். இதனால் எத்திராஜ் மகளிர் கல்லூரியைத் தொடர்புகொண்டு அங்கிருந்தும் சில தன்னார்வலர்கள் வந்து பாடம் கற்பிக்கத் தொடங்கினர். மேலும் ஸ்மைல் தன்னார்வலர்கள் பலரும் அலுவலகங்களில் வேலை செய்பவர்கள். தின அலுவல்கள் தாண்டி அவர்களுக்கு நேரம் கிடைப்பதே சிரமம். அதற்கிடையிலும் பலர் குறைந்தபட்சம் வார இறுதியிலாவது இல்ல மாணவிகளுக்குப் பாடங்கள் கற்பித்தனர்.
இதன் விளைவாக தேர்வு பெறுவோர் எண்ணிக்கையும் அதிகரித்தது. அவர்கள் பெற்ற மதிப்பெண்களும் அதிகரித்தன. இப்போதெல்லாம் கிட்டத்தட்ட 100% தேர்ச்சி பெறுகிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். முன்னெல்லாம் இந்த இல்லங்களில் இருந்த பல பெண்களும் பத்தாம் வகுப்பு தேர்ச்சி பெறாமலேயே மீண்டும் ஏழைமை வாழ்க்கைக்குத் திரும்பியபடி இருந்தனர். ஆனால் இப்போது மட்டும் என்னவாம்?
பள்ளிப் படிப்பு முடித்தாயிற்று. பிறகு, மீண்டும் அதே ஏழைமை வாழ்க்கைதானே?
அதனால்தான் ஸ்மைல் தன்னார்வலர்கள் சாதனா என்ற திட்டத்தைக் கொண்டுவந்தனர். தேவை கல்லூரிப் படிப்பு. ஏதோ ஒரு டிகிரி. அத்துடன் மிகுந்த தன்னம்பிக்கை. அதைக்கொண்டு ஒரு நல்ல வேலையைப் பெற்றுவிட முடியாதா என்ன?
ஆனால் இந்த மாணவிகள் எங்கு தங்கிப் படிப்பார்கள்? கல்லூரிக்கான கட்டணம் ஆண்டுக்கு ரூ. 1,500-ஓ என்னவோதான். ஆனால் ஹாஸ்டலில் தங்கிப் படிக்கவேண்டுமென்றால் ரூபாய் 15,000 ஆகுமே? அந்தப் பணத்தில் இன்னும் பலரைப் படிக்கவைக்கலாமே?
ஸ்மைல் நிர்வாகிகள் தமிழகசமூக நலத்துறை அலுவலர்களிடம் சென்று பேசினர். ஏற்கெனவே 12-ம் வகுப்பு வரை இந்த இல்லங்களில் தங்கிப் படிப்பவர்களை தொடர்ந்து அதே இல்லங்களிலேயே தங்க அனுமதிக்க முடியுமா? இருப்பிடமும் உணவும் தரமுடியுமா? படிப்புக்கான செலவை ஸ்மைல் அளிக்கும்.
இதுவரையில் இப்படிப்பட்ட ஒன்றைச் சிந்தித்திராத சமூக நலத்துறையினர் நல்ல முடிவையே எடுத்தனர். தமிழகத்தில் ஏதேனும் ஓர் இல்லத்தில் தங்கி பள்ளிவரை படித்த மாணாக்கர்கள், அடுத்து கல்லூரிக்குச் செல்வதாகா இருந்தால் மீண்டும் அதுபோன்ற இல்லங்களில் தங்கிக்கொள்ளலாம்.
ஸ்மைலின் சாதனா திட்டம் நன்றாகச் செயல்படத் தொடங்கியது. பணத்தை எப்படியாவது திரட்டிவிடலாம் என்கிறார்கள் இவர்கள். இந்தக் கல்லூரிதான் என்றில்லை. குறைந்தபட்சம் ஒரு மாணவி மருத்துவக் கல்லூரியில் படிக்கிறார். சிலர் பொறியியல் கல்லூரிகளில் படிக்கிறார்கள். மீதமுள்ள அனைவரும் கலை அறிவியல் கல்லூரிகளில் படிக்கிறார்கள்.
சரி, கல்லூரியில் படித்துவிட்டு வெளியே வந்தால் என்ன செய்வது? இந்த மாணவர்களுக்கு சாஃப்ட் ஸ்கில்ஸ் பயிற்சி கொடுத்து, ஆங்கிலம் சொல்லிக்கொடுத்து வேலைவாய்ப்பும் ஏற்படுத்திக்கொடுக்க பிலேஸ்மெண்ட் செல் ஒன்றை உருவாக்கியுள்ளது ஸ்மைல்.
இது தவிர சாஃப்ட் ஸ்கில் சொல்லிக்கொடுக்க கிராமப்புறங்களுக்குச் செல்கிறார்கள். இவர்கள் கல்வி உதவித்தொகை தந்து படிப்பை முடித்த சில மாணவர்களுக்கு வேலையும் வாங்கிக்கொடுத்துள்ளனர்.

நிகழ்ச்சியின் தொடக்கத்தில் இரு பெண்கள் பேசினர். இந்த இல்லங்களில் வசித்து, ஸ்மைல் கொடுத்த உதவியால் வாழ்க்கையில் முன்னுக்கு வந்த பெண்கள். (நாள் கடந்து எழுதுவதால் அவர்களது பெயர் எனக்கு ஞாபகத்தில் இல்லை.) எந்த அளவுக்கு ஸ்மைல் அவர்களது வாழ்க்கையை முன்னுக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது என்பதை அருகிலிருந்து பார்க்கமுடிந்தது.
ஸ்மைல் தன்னார்வலர்களுக்கு தாங்கள் என்ன செய்கிறோம் என்பது முழுமையாகப் புரிந்திருக்கிறதா என்று தெரியவில்லை. அவர்கள் உண்மையில் ஒரு சமூகப் புரட்சிக்கான விதையை நட்டிருக்கிறார்கள். வெறும் புலம்பல்கள் மட்டுமே மலிந்த மத்தியதரத்தினர் வசிக்கும் இந்தியாவில், மாபெரும் மாற்றத்தைத் தங்களால் கொண்டுவரமுடியும் என்பதை இவர்கள் காட்டியிருக்கிறார்கள். அலட்டல் இல்லாமல், ஆரவாரம் இல்லாமல், சிறிதாகத் தொடங்கி வலுவாக முன்சென்றபடி உள்ளனர் இவர்கள்.
ஏழைமையை ஒரே வாரத்தில் ஒழித்துவிடுவோம் என்று மார்தட்டும் அரசியல் ஆரவாரப் பேச்சல்ல இவர்களது. முன்கூட்டியே திட்டமிட்டு, இப்படித்தான் செல்லப்போகிறோம் என்று பாதையைத் தீர்மானித்து இவர்கள் ஆரம்பிக்கவில்லை. நம்மால் என்ன செய்யமுடியுமோ, முயன்று பார்க்கலாம் என்று ஆரம்பித்துள்ளனர். ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அடுத்து என்ன செய்யவேண்டும் என்பதற்கான பாதை தெளிவாகத் தெரிய ஆரம்பித்துள்ளது.
அவர்களது செயல்முறையில் எனக்குப் பல அம்சங்கள் பிடித்திருந்தன.
1. அரசு அமைப்புகளுடன் வேலை செய்தல். ஆனால் அதே நேரம் அரசின் பணத்தை நம்பியிருக்காமை.2. பணம் எப்படியும் சேர்த்துவிடலாம் என்ற அதீதமான நம்பிக்கை. இந்த பாசிடிவிசம் ஒன்றுதான் அவர்களை தைரியமாக முன்செல்ல வைக்கிறது. இந்தியாவில் இருந்துகொண்டு ஏதோ ஒரு மேற்கத்திய மத நிதியமைப்புக்கு புரபோசல் எழுதிப் பணம் சேர்த்து, எஸ்.யு.வி வாங்கிக்கொண்டு சமூக சேவை செய்யும் அமைப்பல்ல இவர்களது. 3. முழுமையான ஒரு தொலைநோக்கு இவர்களிடம் உள்ளது. அடிப்படைத் தேவைகளைத் தருகிறது அட்சயா திட்டம். படிப்பை வெறுக்கும் மாணவர்களுக்கு விளையாட்டாகக் கல்வியை அறிமுகப்படுத்துகிறது சிக்‌ஷா. ஆனால் அதே நேரம் பள்ளி இறுதி வகுப்பை நல்ல மதிப்பெண்களுடன் கடக்க உதவுகிறது புன்னகைப் பாலம். அங்கிருந்து கல்லூரிக்கு இட்டுச் செல்கிறது சாதனா; பின் வேலையும் பெற்றுத்தர உதவுகிறது.4. ஸ்மைல் தன்னார்வலர்களுக்கும் உதவி பெறுபவர்களுக்கும் இடையில் சகோதர பாசம் நிலவுகிறது. நான் கொடுக்கிறேன், நீ பெறுகிறாய் என்ற இறுமாப்பு இல்லை. நிஜமான மனிதநேயத்தைக் காண முடிகிறது.5. இது ஒரு செகுலர் அமைப்பு. சாதி, மதங்களற்ற ஒரு பார்வையை முன்வைக்கிறது.
இவர்கள் பெரிதாக வளரவேண்டும். பல இளைஞர்களுக்கு வழிகாட்டிகளாக இருக்கவேண்டும். ஆதரவற்ற ஆனால் பெரும் திறமைகொண்ட இந்திய இளைஞர்கள், தம் உண்மையான திறமையைப் பறைசாற்ற இவர்கள் உதவவேண்டும்.
மனமார வாழ்த்துகிறேன்.
7 ஆகஸ்ட் 2011 அன்று நடந்த ஸ்மைல் அமைப்பின் ஏழாம் ஆண்டு நிறைவு விழாக் கொண்டாட்டப் படங்களைப் பார்க்க
ஸ்மைல் அமைப்பினருடன் தொடர்புகொள்ள

Smile Summer Camp 2011

2011-05-08T14:17:00.000-07:00

TENSE MOMENTS

The Month of May is always special for students.

It’s filled with suspense, action & drama as the results get published this month…., especially for +2 students, who await in the cross-roads of their future.

The month is a tense period for Smile members too.

As the Punnagai Paalam (PP) team awaits the outcome of efforts put by them for the whole year, they start with the next batch of +2 students

EDITION 5.0

This year too, the exciting Summer Camp started on 1^st of May and would go on till end of the month. This is the 5^th edition of the camp.

It’s conducted in Kosapet & Waltax Road Government Orphanages every May.

This year, 22 students (15 from Kosapet & 7 from Waltax Rd) are appearing for +2 Public Exams.

“So, what’s new this year?” I asked Tamil, co-organizer of the camp, and he enlightened me a few minutes on their plans & schedules.

“This time our aim is just not to finish 30% of the +2 syllabus, that even the school is doing. Our approach is focused on to get the students out of the stress mode”, beamed Tamil.

“Oh! It sounds interesting… so how are you going to do that?”

“We are focusing on subjects on the weekdays, and the weekends are purely fun filled…. with mind games, personality development and many more.

Most of the +2 students in our country don’t have time to understand their subjects. They simply memorize all the maths formulae, physics laws & chemical equations.

They actually don’t have time to ask the WHYs & HOWs of what they study. This year the camp is concentrating on these aspects.”

This is a well thought out approach. Our students lack the basic fundamentals of the subjects, the consequence.., they find difficulties in learning under graduate subjects.

Tamil also briefed me on the ways in which they are going to train the students. They are conducting sessions to understand the derivation of maths formulae, interactive fun math sessions and practical applications of physics laws and video demonstrations of the important laws.

Is that all?? …. No, lots more are happening and would continue in the following weeks.

ADD-ONs

Vijayalakshmi (Viji), an Assistant Manager in an IT-based company takes Spoken English classes every Sunday;

Nanda & Velu, Smile volunteers have planned to take basics in Computer Proficiency;

Preethi, also a smile volunteer conducts mind games every weekend;

The team would be conducting Yoga classes from next week for 15 days continuously; (That’s amazing…!)

And this time it’s not going to be 30% of the portions, the target is 40% of the +2 portions, concentrating on Physics, Chemistry, Maths (PCM), Biology & English.

HELPING CRACK THE PUBLIC EXAMS

“It’s just not completing the portions quickly, our aim is to make all students score high and secure them seats in reputed colleges” says Tamil.

They are bringing in experts in PCM to teach students the knack of scoring high marks. These experts are school teachers in different schools across the state. They would teach students on the ways to structure the answers, on weightage given to each chapter/portion and the types of questions.

Whenever I happen to visit these homes, I always see a batch of students writing tests. Though it’s been very long since I last visited, I’m sure this practice would not have changed, may be the frequency of tests would have increased. Team Punnagai Paalam (PP) always believes in ‘daily tests strategy’.

This strategy of conducting regular tests is also taking place in the camp. Every day, 10.00AM to 1.00 PM is test time, and 2.00 to 3.00 PM is dedicated for maths formulae.

The cheerful part is that Sadhana 08 & 09 students like Nagalakshmi, Nirmala & Viji take care of the test sessions.

FOOD FOR THOUGHT

As always, the students are given fresh fruits as snacks in the eve!

This initiative was taken by the Atchaya team couple of years ago, providing different fruits each day. Atchaya team also takes care of regular food during the course of the camp.

The books & stationary too are provided by them.

“We’ve also planned a Medical check-up for the students, to check out for symptoms that would lead to illness during this crucial year. We want all of them sound & healthy for the whole year.” - Nanda, in-charge of Atchaya activities told me.

END NOTES

Camps like these are the best way to inject motivation into the minds of the students. The way in which the programme has been structured is the best in recent times.

The team of trainers this year is a mix of government school teachers like Mr.Thandabani, smile volunteers including Viji & Dilip and PP veterans like Guna, Valli, Rajesh, Diwakar & Tamil.

A good start to the new academic year. I wish all the +2 students and Punnagai Paalam volunteers for yet another successful year!

With Smiles,

V.V

Who are those children in Annai Sathya Homes?

2011-04-10T22:03:00.000-07:00

Many sponsors and volunteers have asked me this question time and again in this 6 years.... here is a brief note about the background of these children and about the government social welfare initiative.

SATHYA AMMAIYAR NINAIVU GOVERNMENT ORPHANAGES

Due to various reasons, now-a-days many children are denied proper food and education. They do not get right environment for an all round growth. With genuine interest in the welfare of the destitute and orphan children, the Government of Tamil Nadu runs 27 Orphanages throughout the State of Tamil Nadu to groom them into good citizens. Classes are being conducted from 1st to 5th standard in the Orphanage itself and the children from 6th standard are sent for higher education to nearby schools run by Government and Local Bodies. These orphanages provide food, shelter, clothing, education excursion and health care, free of cost to the inmates so that they are enabled to study like other children.

Following categories of children are admitted to the Government orphanages:

• Orphaned and abandoned children without parents / relatives.

• Children of single parent families where either of the parents has died.

• Children whose parents are unable to take care of them due to imprisonment for a long term.

• Children whose parents are unable to take care of them due to serious illness.

A committee with the District Collector concerned as the Chairman and consisting of the representatives from the Education, Health and Social Welfare Departments along with the Social Workers has been formed by the Government to monitor and provide necessary guidance for better implementation of the scheme for the welfare of the inmates of Government Orphanages.

Article in Indian Express

2010-04-21T22:50:00.000-07:00

Punnagai Palam Rural Reach - Cheyyar PDC Program write up by Tamil Vanan

2010-04-15T03:10:00.000-07:00

புன்னகை சுவாசங்களுக்கு, முதல் குழந்தை, முதல் வகுப்பு, முதல் நட்பு, முதல் காதல், முதல் அழுகை, முதல் சந்தோஷம், இவை எல்லாம் எப்படி நமக்கு ஒரு எதிர்பார்ப்பை நகழ்தியதோ அதை போல தான் எங்களுக்கும் ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருந்தது 'பீ பீ பிரபு' எடுக்கும் செய்யார் PPRR இன் "முதல் PDC".

காலதாமதம் காலனுக்கும் உண்டு. அதைப்போல தான் அன்று கொஞ்சம் தாமதமாக ஆரம்பித்தது PDC. குணா தலைமை தாங்க, பிரபு அரங்கேற்ற நானும், ரஞ்சித், கணேஷ்மூர்த்தி, கலாநிதி மற்றும் நம் விழா நாயகர்கள் "PPRR பசங்க" (பத்து பேர்) கலந்து கொண்டோம்.

வாழ்கையின் வெளிச்சத்தை நோக்கி பயனிக்க சொல்லும் அந்த PDC கிளாஸ், மின்சார தடங்களுடன் தான் அன்று பயணித்தது. இசைஞானி இளையராஜா வோட முதல் பாடல் பதிவும் இருட்டில் தான் ஆரம்பித்தது என்று நினைக்கும் போது..மனசுக்குள் torchlight...

பட்டாசு திரி ஏத்தீயவுடனே எவ்வளவு வேகமா வெடிக்க அரம்பிக்குமோ அந்த வேகத்தில் வந்து விழுந்து கொண்டிருந்தது பிரபு வின் வார்த்தைகள், ஆரம்பித்த கொஞ்ச நேரத்திலே.

PP Prabu வின் பேச்சு, ஆளுமை திறன் ல ஆரம்பிச்சு, Time mangement, Self Analysis, How to prepare exam, How to face exam and how to overcome exam fever, Carrier guidance, Cut-Off mark - ன்னு, ஒவ்வொரு topics - ம அவர் சொன்ன விதம், அதற்கான உதாரணம், Model charts, நிச்சயம் அங்கு இருந்த அத்தனை பேரையும் வாழ்கையின் ஒரு படி மேல ஏறி அடுத்த படி ஏறுவதற்கும் தயாரா இருக்க வைத்திருக்கும்.

ஒரு நடுவர் மாதிரி குணா நடுவில் நுழைந்து explanation கொடுத்தது, கேம்ஸ் நடத்தியது எல்லாம் சூப்பர் என்ட்ரி அண்ட் என்டர்டைன்மென்ட்.

வலியை ஏற்று கொள் அதுதான் நீ உயிர் வழ்வதுற்கான அத்தாச்சி! - என்ற கவிதை நினைவுக்கு வந்தது குணா சொன்ன Pleasure and Pain explanation அண்ட் PPRR PDC booklet explanation.

ஒரு நாள் வழக்கை தான் என்றாலும் பூக்கள் தன்னை மண்ணில் விதைத்து விட்டு தான் செல்கிறது, அன்றைய PDC class இம் தன்னுடைய விதையை முலைய செய்திருக்கிறது மாணவர்கள் மனதில்.

ஓட்ட பந்தயத்தில் ஓடுபவர்கள் reach line கிட்ட நெருங்கும் போது audience முகத்தில் எவ்வளவு எதிர்பார்ப்பு இருக்குமோ அதற்கு மேல் ஒரு பயம் கலந்த எதிபார்ப்பு இருந்தது பசங்க முகத்தில PDC முடிஞ்சு வெளிய வரும் போது. +2 யை எதிர்நோக்கிய அவர்களுடைய பயணம்... ஒரு ஆர்பரிப்பை தரும் என்ற நம்பிக்கையுடன்..
கிராமிய தமிழன்
ஆ. ப. தமிழ்வாணன்.
என்னதான் ஒரு நிகழ்ச்சி - இல் நிறைய நல்ல விசயம் நடந்தாலும் திருத்தி கொள்ள வேண்டிய நிகழுவுகளும் இருக்கும். அப்படி தான் ப்ரொஜெக்டர் அண்ட் லேப்டாப் வொர்க் ஆகமல் போனது. ஸ்கூல் ரெஸ்ட் ரூம் "கீ" வாங்காமல் போனதுன்னு சின்ன சின்ன நிகழ்வுகள் அடுத்த முறை எங்களை pre-plan செய்ய வைக்கும்.
நெரிசல் உள்ள பேருந்தில் பயணம் செய்யும் போது ஒரு டிக்கெட் வாங்கு வேண்டும் என்றாலும் அது நீறைய பேர் கடந்து சென்றால் தான் நிகழும். நம் PPRR Booklet பின்னாடியும் valliganthan, Guna வுடைய கண்கள் 100 மணி நேரம் செலவு செய்து 1௦௦ பக்கங்களை கொண்ட இந்த புத்தகத்தை தயார் செய்தார்கள். அவர்களக்கு நம் நெஞ்சம் நிறைந்த நன்றிகள் கோடி. Cheyyar - இல் PPRR என்று சொன்னவுடன் நம் நண்பர்கள் ஹால், ப்ரொஜெக்டர், சாப்பாடு அத்தனை வேலையும் செய்த Annadurai, Koti annan அவர்களுக்கும், இதை background இல் ஒரு போன் கால் செய்து முடித்த நம் 'பிக் வாய்ஸ்' valligaanthan - கும் கோடி நன்றி. நிச்சயம் இது நன்றி உரை அல்ல நெகிழ்ந்த உரைகள்....
தவறுகள் மனிதனை வழிநடத்தும்...

Sadhana Project - Statistics

2010-04-01T01:01:00.000-07:00

Recently I heard one of our beneficiary has named a baby in thier family with the name "Sadhana" :-) I was very happy to hear that.... In smile we have been talking about the Sadhana project for so many years and year after year, Sadhana always comes back with a new face and challenge and some how we manage to achieve the target year after year....

I would like to quote a saying " Until you spread your wings, you'll have no idea how far you can fly". This is very true with Sadhana.... We try setting unreachable targets at the begining of the year and end up with more confidence and that we can achieve more the year after....

But as we scale up to new heights, consistency and repeatability becomes a ongoing challenge.... and I am sure we have been maintaining it for the last 6 years and for the years to come....

Allright enough of my chatter... here is some news... wait and watch this space for Sadhana 10(0).

Rural Reach Cheyyar Launch function write-up

2009-10-19T08:04:00.000-07:00

"புன்னகைப்பாலம் Rural Reach-09”

கிராமங்களை நோக்கிய SMILE-ன் பாதை தேடும் பயணத்தில் முட்பாதைகளை மலர்களாக மாற்றும் ஒரு புதிய முயற்சி "புன்னகைப்பாலம் Rural Reach-09”.

இந்த “புன்னகைப்பாலம் Rural Reach-09” –ன் தொடக்கவிழா கடந்த ஞாயிறு(05/07/09) அன்று "ஆண்பனை", "பெண்பனை" ஆக மாறிய மாற்றங்களுக்குப் பேர்போன "செய்யாறு" மாநகர் "இராகம்" திருமண மஹாலில் நம் "தல" (நித்தி)யின் தலைமையில் அமைதியாக அரங்கேறியது.

“SMILE” தன் 5 வருடக் கல்விப்பயணத்தில் "அட்சயா", "புன்னகைபாலம்", “சாதனா", "அற்பிதா", "சிக்ஷா" என ஐந்து வெவ்வேறான திட்டங்களை தீட்டியிருந்தாலும் “PPRR" இவைகளிலிருந்து சற்றே மாறுபட்டு SMILE-ஐ அடுத்த பரிமாணத்திற்கு கொண்டு சென்றிருக்கிறது.

கடந்த ஆண்டு(2008) "காஞ்சி காப்பகம்" நம்மை கைவிட்டுப்போனபோது நடந்த meeting-ல் "PPRR"-க்கான பேச்சு ஆரம்பித்தது. சில விவாதங்களும் அரங்கேறியது. இந்த விவாதங்களுக்கான விடையை January-க்கு மேல் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என நித்தி "தடா" விதிக்க கடந்த March month நீண்ட இடைவெளிக்குப்பிறகு மிகுந்த கருத்துப் பரிமாறல்களுக்குப் பிறகு "PPRR"-க்கான அடிமட்ட வேலைகளை நித்தி, குணா, ராஜேஷ், பிரபு, கணேஷ் ஆகியோர் கொண்ட குழு தொடங்கினர். சுமார், 15 நாட்கள் இடைவிடாது இரவும் பகலும் நடைபெற்ற திட்டமிடலுக்குப் பிறகு "PPRR"-க்கான Budget, proposal என அனைத்தும் பக்காவாக ரெடியாகி "April-4" "SMILE Birthday" Celebration-ல் உறுப்பினர்களின் ஒப்புதலும் பெறப்பட்டது.

மிகுந்த திட்டமிடலும், exact புள்ளி விவரங்களும் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டுள்ள "PPRR"-ன் பின்னணி பற்றி இங்கு எழுத வேண்டியது அவசியமான ஒன்றாகும்.

"சாதனா-07"-ற்காய் நாம் திருவண்ணாமலை, வேலூர் உள்ளிட்ட ஐந்து மாவட்டங்களில் மாணவர்களை தேர்வு செய்தது உங்கள் அனைவருக்குமே நினைவிருக்கும். அப்போது நம்மிடம் வந்த பெரும்பாலான கிராம மாணவர்களின் விண்ணப்பங்களில் 10th Mark 400, 450 என்றும் +2 Mark வெறும் 800,850 என்று மட்டுமே எழுதியிருந்தது. அன்று அதைப்பற்றி அவ்வளவாக அலசி ஆராயவில்லை. கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் ஒரு சில ஆசிரியர், மாணவர்களுடன் கலந்துரையாடியதிலிருந்து மூன்று முக்கியமான காரணங்கள் நமக்கு தெரிந்தது.

1. பெரும்பாலான கிராமத்து மாணவர்கள் வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் உள்ளனர்.அவர்களுடைய வீட்டுச் சூழல் காரணமாக அவர்களால் Tution போன்ற சிறப்பு பயிற்சி வகுப்புகளுக்கு செல்ல இயலவில்லை.
2. கிராமப்புற மாணவர்களை உயர்கல்விக்காய்(Carrier Guidance)வழி நடத்த சரியான ஆட்கள் இருப்பதில்லை
3. அவர்களை ஊக்கப்படுத்தவும் உற்சாகப்படுத்தவும் வீட்டில் யாரும் இருப்பதில்லை.

இந்த மூன்று காரணங்களை கருத்தில் கொண்டு அவற்றை நிவர்த்தி செய்யும் வகையில் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காய் நம்முடைய 5 வருடக் கல்வி அனுபவங்களைக் கொண்டு மிக மிக நுட்பமாய் செதுக்கப்பட்டதுதான் இந்த "PPRR".

"PPRR"-ற்கான Ground work-யும்,உறுப்பினர்களின் ஒப்புதலும் பெற்ற பிறகு கடந்த May மாதம் மீண்டும் நித்தி,குணா & Co ஒன்று கூடி மாணவர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கான ஆரம்பகட்டப் பணிகளைத் தொடங்கினர்.

10-ம் வகுப்பில் 375-க்கு மேல் எடுத்து வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழ் உள்ள 15 மாணவர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காய் அதிகளவு ஆசிரியர்கள்,பள்ளிகளுடன் தொடர்பிருந்த காரணத்தால் செய்யாறை தேர்ந்தெடுத்தோம்.இந்த 15 மாணவர்களுக்கு +1,+2 முழுமைக்குமான 'Tution fees" கட்டுவதோடு மட்டுமில்லாமல் மாதத்திற்கு ஒரு முறை “PDC" உள்ளிட்ட சிறப்பு பயிற்சி வகுப்புகள் நடத்தவும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

June-2 பள்ளிகள் அனைத்தும் திறந்தவுடன் "PPRR" Application-ஐ எடுத்துக்கொண்டு "பெருங்கட்டூர், வடமணப்பாக்கம், சித்தாத்தூர், வெம்பாக்கம், பைங்கினர்" உள்ளிட்ட செய்யாறைச் சுற்றியுள்ள 8 கிராமங்களுக்கு பயணித்தோம்.

சுமார் 100 விண்ணப்பங்கள் எல்லாப் பள்ளிகளுக்கும் சேர்த்துக் கொடுக்கப்பட, இறுதியாக நம்மிடம் வந்த விண்ணப்பங்களின் எண்ணிக்கை 86. இந்த 86 விண்ணப்பங்களிலிருந்து "PPRR Head Rajesh", குணா உள்ளிட்டோர் கொண்ட குழு ஆசிரியர்களுடன் நீண்ட ஆலோசனைக்குப் பிறகு 36 Application-ஐ "நேர்முகத்தேர்வுக்காய்த்" தேர்ந்தெடுத்தனர்.

கடந்த June-28 அன்று இம்மாணவர்களுக்கான "நேர்முகத்தேர்வு" அந்தந்த மாணவர், அவர்களின் பெற்றோர்களுடன் நடைபெற்றது. காலை 7.30 மணிக்குத் தொடங்கிய "நேர்முகத்தேர்வு" மாலை 3 மணிவரை இடைவெளியின்றி இனிதே நிறைவேறியது.இந்த நேர்முகத்தேர்வில் நம்மை Impress செய்த கிராமப்புற மாணவர்கள் ஒரு சிலரைப் பற்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும்.

“Engineer” கனவுகளோடு 418 மதிப்பெண்கள் பெற்று "Engineer" போலவே "TIP-TOP"-ஆக "TUCK-IN" செய்து கொண்டு வந்த கஜேந்திரன்(வடமணப்பாக்கம்)நம்மிடம்,

ஏம்பா Mark கம்மியாயிருக்கு?

"நான் போன வருஷம் Tution-லாம் போகாம படிச்சேன் சார். அதுக்கே இவ்ளோ எடுத்திருக்கேன் இன்னும் Tution போயிருந்தா இதவிட அதிகமா எடுத்திருபேன். Tution போக எங்க வீட்ல வசதியில்ல.

Tution போனாதான் நிறைய மார்க் எடுக்கமுடியுமா?

அப்படில்லாம் இல்ல சார். கொஞ்ச மார்க் அதிகமா எடுக்கலாம். இப்ப +1,+2-க்கு Tution போனாதான் நெறைய மார்க் எடுக்கமுடியும்னு சொல்றாங்க. நீங்க என்ன சேர்த்துவிடுங்க சார் நான் 10-ல் விட்டதை +2-வில் எடுக்கறேன் என்று செம Bold-ஆகப் பேசி நம்மைக் கவர்ந்த இவன் இப்போது "PPRR-ல் ஒருவன்".

"சூர்யா"- பெயருக்கு ஏற்றபடி வந்த 30 பேரில் தனியாக ஜொலித்தவள் பேச்சிலும், செயலிலும்.

"என்னம்மா பொதுவா எல்லொரும் B.E-ன்னு போடுவாங்க. நீ B.E(Aeronatical)-னு போட்டிருக்க?
உனக்கு இந்த group-ஐ பத்தி என்ன தெரியும்?

நாம் கேட்டக் கேள்விக்கு ஒரு நிமிடம் கூடத் தாமதிக்காமல் "சுடராய்" அவள் சொன்ன பதில்,
"Aeroplane" Side-ல நான் work பண்ணனும் அதுக்கு இந்தப் படிப்பு தான் படிக்கணுமாம். அதில்லாம நான் Particular-ஆ அப்துல்கலாம் தாத்தாகிட்ட படிக்கணும்.அதான் இத Choose பண்ணினேன்.

சரி, உன்னோட Aim I.P.S ஆகனும்னு போட்டிருக்க.
பிறகெதற்கு B.E.?

I.P.S கொஞ்சம் "Tough"-னு கேள்விப்பட்டேன். Suppose என்னால I.P.S ஆக முடியலைன்னா எனக்கு Safety வேணும் இல்லையா?
எனத் "தெளிவாய்" பேசிய "பெரும்பாலை கிராமத்தைச் சேர்ந்த இவளின் Flashback, நம்மையெல்லாம் உருக்குலைய வைத்துவிட்டது.

இவள் 3 வயதாக இருக்கும் போது இவளது தாயை இவள் தந்தை வரதட்சனைக்காய் குத்திக் கொன்றுவிட்டு தலைமறைவாகிவிட்டார்.அன்று முதல் இன்று வரை வயதான retired Teacher-ஆன தாத்தாவின் பராமரிப்பில் வளர்ந்து வரும் இவளை விதி "மாமி"யின் வடிவில் தற்போது துன்புறுத்திகொண்டிருக்கிறது.

ஆம்,"இவள் மாமி இவளை வீட்டில் இருக்கக்கூடாது என்கிறார்களாம்"
"ஆயிரம் துன்பங்கள் இருந்தாலும் அவற்றையெல்லாம் பொருட்படுத்தாமல் Tution கூட போகாமல் இவள் எடுத்திருக்கும் மதிப்பெண் 430.

இவளது "Flashback" தான் "சூர்யா" என்ற "சுடரை" மிகுந்த விவாதங்களுக்குப் பிறகு Select செய்ய காரணமாயிருந்தது.
இப்படி ஒவ்வொரு மாணவர்களையும் அலசி ஆராய்ந்ததில் இறுதியாக நமக்குக் கிடைத்த 15 மாணிக்கங்கள் தான் "PPRR List"-ல் உள்ளவர்கள்.

ஏகப்பட்ட விவாதங்களுக்கும், கருத்துபரிமாறல்களுக்கும் பிறகு உருவான "PPRR list"-ல் உள்ள 15 மாணவர்களுக்காய் ஓர் விழா எடுக்க முடிவு செய்து அரங்கேறியதுதான் PPRR தொடக்கவிழா.

Late but Latest- இது SMILE -ன் பாலிசி. அந்த வகையில் 10 மணிக்கு ஆரம்பிக்க வேண்டிய PPRR விழா ஒரு சில Technical Problem-த்தினால் 11 மணிக்கு புத்துணர்ச்சியோடும் புன்னகையோடும் துவங்கியது.

செய்யாறு மாநகரின் முக்கிய தொழிலதிபர்களான திரு.சுரேந்தர்(மீனாட்சி பேன்சி ஸ்டோர்), திரு.விஜயராகவன்(ராமகண்ணு செட்டியார் கடை), திரு.காமராசு(படிகலிங்கம்) மற்றும் நம் "தல" தலைமையேற்க அரங்கம் "விழாக்கோலம்" பூண்டது.

ஆரம்பத்தில் "Jaiho”,"Journey of SMILE","PPRural Reach” உள்ளிட்ட Video-கள் திரையிடப்பட, இவற்றையெல்லாம் பார்த்து மெய்சிலித்துப்போன Surendar,Vijayaragavan உள்ளிட்டோர் 5 மாணவர்களுக்கான இரண்டு வருட படிப்பு செலவு முழுவதையும் ஏற்றுக்கொண்டனர். இதனைத் தொடர்ந்து தலைமையுரை ஆற்ற வந்த நம் "தல" பேசியதும், செய்ததும் வார்த்தைகளால் வர்ணிக்கமுடியாததுபோல் இருந்தாலும் அதை வர்ணிக்காமல் நம்மால் இருக்கமுடியாது.

"தேடிச் சோறு நிதம் தின்று" - வழக்கம்போலத் தனக்கே உரிய பாணியில் பாரதிப் பாட்டை பாடி மாணவர்களுக்கு "தன்னம்பிக்கை" ஊட்டிய "தல" அடுத்து சொன்ன விஷயம் "PPRR Team" க்கு "தன்னம்பிக்கை" "டானிக்காக" இருந்தது.

"குணாவும், வாசுவும் அடிக்கடி சொல்லுவாங்க, உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆனபிறகு உங்ககிட்ட இருந்து "Fund" வர்றது கம்மியாயிடிச்சு அண்ணா" என்று.
ஆனா நானும்,சத்யாவும் இப்ப இந்த 15 பேரோட list-யை பார்த்தோம். ரொம்ப Impress ஆயிட்டோம். இதுலிருந்து 6 பசங்களுக்கான செலவை நாங்க ஏத்துக்குறோம் என்று நித்தி சொல்ல "கரகோஷத்தால்" ஒட்டுமொத்த கூட்டமும் அவருக்கு தலை வணங்கியது.(என்ன இருந்தலும் "தல", "தல”தான்).
"SMILE" பற்றி குணாவும், "PPRR"-ஐ பற்றி ராஜேஷும் கொடுத்த "Powerpoint Presentation" இவ்விழாவின் நிகழ்ச்சிகளுக்கெல்லாம் "மணிமகுடம்".

செய்யாறின் முக்கிய பிரமுகர்கள் ஒவ்வொருவராய் "PPRR"-ப் பற்றி தங்கள் கருதுக்களைச் சொன்னாலும் திரு.சுரேந்தர் அவர்களின் "கருத்துக்கள்" நம்மை திரும்பி பார்க்க வைத்தது.
இவர்களெல்லாம் எவ்வளவோ கஷ்டப்பட்டு உங்களுக்கு உதவுறாங்க. நீங்க இவங்களுக்கு செய்ய வேண்டிய கைமாறு "நல்லா படிக்கறது" மட்டுமல்ல, நல்ல படிச்சு பெரியாளாகி நீங்களும் இவங்க மாதிரி மத்தவங்களுக்காய் ஏதாச்சும் உதவி செய்யணும். அப்பதான் இந்த "PPRR" திட்டம் ஆரம்பிச்சதற்கான நோக்கம் நிறைவேறும்" என "இரத்தினச் சுருக்கமாய்" அவர் சொன்ன விதம் அவர் அனுபவத்தின் வெளிப்பாடு என்பதை நமக்கு உணர்த்தியது.

இறுதியாக வந்தாலும் இம்மியளவும் தொய்வு இல்லாமல் அரங்கில் இருக்கின்ற அனைவரையும் ஈர்த்தது நம் "சாதனா"வின் "சாதனைநாயகன்" வாசுவின் மூச்சுவிடாத பேச்சு.

"SMILE"-ஐ என்னைக்கு இழுத்து மூடறோமோ அன்னைக்குதாங்க நாம கல்வியில் முழுமைப் பெற்றிருக்கோம்" என்று அர்த்தம். என்னடா! இவன் ஆரம்பம் அன்னைக்கே மூடறதைப்பத்தி பேசறானேன்னு பார்க்கறீங்களா? ஆமாங்க "SMILE எதற்கு?, பணம் இல்லாம படிக்க கஷ்டப்படறவங்களுக்கு உதவி செய்யத்தானே, பசங்க எல்லாம் நல்லா படிச்சு நல்ல நிலைமைக்கு வந்து அவங்க மத்தவங்களுக்கு உதவி செஞ்சு யாருமே "பணமில்லாம படிக்கலை" அப்படிங்கற நிலைமை மாறிவரணும். அதுக்கு உங்களமாதிரி மாணவர்களும் ஈடுபாட்டோடு படிக்கணும்.

அந்த நாள் வரும்போது SMILE நிச்சயம் மூடப்படும், எனத் தனக்கே உரிய அதிரடிப் பேச்சினால் அனைவரையும் அதிர வைத்துவிட்டார் வாசு.

"விடியலில் தொடங்கிய SMILE இன்று கிராமப்புர மாணவர்களின் விடியலுக்காய் “PPRR” என்றப் பெயரில் தன் புதிய பயனத்தைத் தொடங்கியுள்ளது. SMILE-ன் இந்த பயணம் கல்வியில் புதிய பரிமாணத்தயும்,சரித்தரத்தையும் நிச்சயம் உருவாக்கும்."

"கிராம மாணவர்களுகாய் 'கனவு' காணுவோம்,
அவர்கள் கனவுகள் நிறைவேற நாம் முயற்சி செய்வோம்.
இக்கிராமப்புர மாணவர்களின் வெற்றிக்காய்...."

PPRR Cheyyar -விழாவில் “சலாம்” போட வேண்டியவர்கள்

" ராகம் திருமண மஹால்","மதிய உணவு" உள்ளிட்ட அனைத்து விஷயங்களையும் செய்தது மட்டும் அல்லாமல் இச்செலவிற்கான முழுத்தொகையும் “Sponser”-ஆக கொடுத்த "திரு. தருமன்"(ராஜேஷின் தந்தை).

நம் கல்விப் பயணத்தை முதன்முறையாக Video Clipping-ல் பார்த்து Impress ஆனது மட்டுமல்லாமல் மேடையிலேயே ரூபாய் 500 -ஐ கொடுத்த திரு. லஷ்மணன் ஆசிரியர்.

அன்று ஒரு நாள் முழுவதும் Auto-வை Free-ஆக தந்து "ஏதோ என்னால முடிந்தது" என்று சொன்ன கோட்டி(Auto Driver).

கேட்டவுடன் மறுப்பேதும் சொல்லாமல் Projecter-ஐ கொடுத்து உதவிய “Housing Board” “BRC” “Superintendent”

ஆயிரமாயிரம் சொந்த,தொழில் சம்பந்தமான வேலைகள் இருந்தும் அவற்றையெல்லாம் ஒதுக்கிவைத்துவிட்டு அன்று முழுவதும் நம்முடன் ஓடியாடி வேலை செய்த உள்ளுர் "நண்பர்கள்".

இவர்கள் அனைவருக்கும் SMILE என்றென்றும் “சலாம்” போட கடமைப்பட்டிருக்கிறது.

THE SMILING INTERVIEW

2009-09-06T23:10:00.000-07:00

SMILE has always been instrumental in shaping up the future of our students. While one team has been focussing on improving the foundation of the school student community, it was felt that the SADHANA beneficiaries also needed to be given a glimpse of what lay in the near future for them.
Hence it was decided to organize a mock interview rpogram for the SADHANA beneficiaries as well beneficiaries of the AID India organization. The students had promptly arrived at the AID India office at 9.30 AM and welcomed the interview panel. Nithiyanandhan started the proceedings by introducing the interview panel of SMILE. He gave them some basic tips of interview regarding formal dressing, body language and resume format. Even the miniscule-but-important part of greeting the interviewer was imaprted. Thereafter the students were in for some sharp surprise.
SMILE has always been synonymous with putting a plan to action meticulously. The students got a glimpse of the same when Nitiyanandhan handed them a booklet to fill in their strengths and weakness points as per their instincts. Also he handed them a questionairre with a mix of aptitude, graphical interpretation and grammer & vocabulary. The sudents were set a time frame of 1 hour to complete the 40 questions.
Once done, the papers were evaluated by the one group of interviewers as another group organized the students into various groups and set-up the interview rooms. Totally 3 panels were set-up in different rooms and the students were summoned in orderly fashion. Some students were visibly shaken as it was the first time they were facing an interview panel (even if mock). The interviewers made them feel at home juggling between professional english and local tamil as the intention was to make the students open up and admit their strengths and weaknesses.
Dr.Kalam was instrumental in asking the young brigade of india to dream. No offence, but possibly more than half of the present generation does dream without a proper action plan. Since most of the students were from colleges outside the city-base, they did dream of landing a high profile software job, but lacked the essential skillset or vision to achieve the same. It was a hard hitting reality that struck most of the students like a slap on the face.
The SMILE panel gave them some basic tips as to sharpen their aptitude skills with the help fo the staple Aggarwal and Shakuntala Devi books. They were also asked to hone their english speaking skills by joining some basic courses even if they were deemed to be an expense. After all, every skill in life is worth an investment. On the positive side, some students were extremely planned and meticulous. They had been well prepared and well informed of the harder grind to land a job by their peers and it was evident that they had done their groundwork to be succesfull.
After the interview, the students shared their email ids with the interview panel and promised to stay in touch with them for any possible guidance. The enthusiasm of the students encouraged the SMILE panel to arrange similar interviews regularly to hone the students skills.
All the sudents vowed to make a difference to themselves by starting to make the recommended changes and be the change they have dreamed about.

SMILE 5th Anniversay - Replay

2009-06-23T01:50:00.000-07:00

SMILE 5th Anniversary function was a huge sucess event. The chief guest Mr. Sarath Baabu gave a wonderful inspiring speech quoting " Poverty should not be your excuse for not putting your efforts forward"

Sarath babu also insisted the students to 'Think positively at all circumstances and get the help of organizations like SMILE and grow to great heights'. His speech was followed by Kuthuvilaku lighting to mark the begining of new project Punnagai Paalam rural reach.

Sarath Babu lighting kuthuvilaku

Lakshmi madam lighting kuthuvilaku

Guna giving momento to Sarath Babu

This speech was followed by some very practical addressing by Syed, Creative team member, Neeya Naana, Vijay TV. He quoted to some of his real life incidents and how he was able to reach to this position. The speeches were followed by prizes distribution to the toppers in Xth and XIIth examination.
An update about the new project Punnagai Paalam Rural Reach was provided to the audience with the help of video carefully created by Valliganthan and a presentation by Rajesh, Head in charge for PPRR Cheyyar. They almost took the entire audience to Cheyyar.
Special Guests who resided over the function were
Mrs.Lakshmi, Prinicpal, Olcott memorial school.
Mr. Arjun, Asha Foundation
Mr. Muthuram, Founder Trustee, Suyam Charitable Trust, Siragu Montessori School
Mr. Prasanna, CIOSA
Mr. Ravi, VSET

Muthuram receiving flower from our home girl

The prize distribution was followed by launch of SMILE Gift Certificates, SMILE Display Cards. More details of the Gift certificate and Display Cards to be followed soon in the coming posts.And then scholarships for 19 students were awarded, all these students were part of punnagai paalam project are now inducted through Sadhana 2009. 3 students have already joined thier science degrees with Ethiraj college.

SMILE Excellence Awards were given to following people for thier splendid performance and dedication towards SMILE over the past.
Punnagai Paalam- Karthik – Taking care of 9th English , Medical camps. Velu -- Taking care of 9th Maths Abirami -- Handling Maths class Revathy -- Handling Maths class
Sadhana Rani --- regular for Sadhana_08 Vishnudevi -- regular for Sadhana_08
Shiksha V.V Mohan - co-ordinating with 2007 batch Nanda - Successfully carrying out siksha activities.
Admin Revathy -- Admin Siva Sooriya Narayanan - Invites Dhiwakar - Tally, Accounts

This was followed by lunch and then some applauding cultural performance from childrens of waltax home, kosapet home, CHILD Home, GLC Home Tambaram

All these performances were awarded with a Sanyo Emergency lamp.

As usual the full event ended with a group photos. SMILE Please!

SMILE 5 Celebrations Countdown

2009-06-17T01:01:00.000-07:00

Come and Join the SMILE 5 Celebrations!!!

SMILE 5 Countdown Begins

Punnagai Paalam +2 Results for 2009

2009-06-02T23:02:00.000-07:00

Comments/ Feedback from SMILE Core Members

Another feather in our cap! This wouldn’t have been possible without the dedication and performance from the PP and Smile teams! Thanks for all the hardwork in the last year!
Milestone in vanishing of lackadaisical approach of Kids in their life.
-- Kumaraguru Ramalingam

Good to see the results from both the home....I don't know about the team mentality...but i'm more satisfied with their performance and results....increase in high score indicate that we are in right track...slowly we will achieve the target by next year
-- Gopinath

Excellent work. Keep it up !!!
-- Pandian S

This is exactly what we want now...
These are really first class results... congrats to all of your hardwork and finally we have something to celebrate...:)
-- Sangili

I am very happy to see the results. I know the kind of effort being put to see these numbers now! Yes we are making a slow and steady progress. Guna – I see 180’s and 190’s in Maths. That is definitely an achievement!!!! I am sure there is a long way to go!
-- Nithiya

Congratulations to all Punnagai palam volunteers and this is what called to be an acheivement and this is the most satisfied moment i feel.....

It is really hard to keep the momentum going in all time... but it's possible, the same is proved by this result.

Currently i beleive that we are lacking in number of volunteers taking classes regularly in homes...hopefully it will improve.... and i am sure that this result will inspire many of our members to feel the ultimate bliss of life. I feel blessed being part of this wonderful group...
GUYS... U R GREAT... HATS OF TO ALL who contributes something to acheive this.

-- Ranjith T

Congrats to all PP volunteers and special wishes to GGuna/PPPrabu in handling majority of the subjects for 12th and effectively using/ rotating one-off/ part time/ Ethiraj college volunteers/ Junior batches (their part is much appreciable)/ PP sponsors and paid volunteers throughout the year in achieving this. Their persistence has broken some resistance now... and hope this to continue and strengthen the bridge further.
Kudos to all again!!!
--Rajesh D

Nothing to say other than Congrats!!!!...But you peoples have done more than that. One of the best profession in the world..everyone knws thts teaching..you peoples are not professional n teaching, but you deserve it. And ofcourse, ths wuldn't hv been happen without our kids hardwork and dedication..Moreover without your guidelines.

Its easy to say..Keep going. I know how much tough to do it daily. Getting up early, and going to both the homes, not just by giving your presence, sharing your worthy times with them. Cant express those in words. Simply i can say, Now you peoples got the fruit for that.
My Hearty Congrats to PP Team(Esp... Guna,Prabhu,Vasu, Rajesh), and last but not least, THE 12th kids. :)
--Aravind Kumar

Dear SMILEies
Not to exaggerate, but truly as I read this news, I got goosepimples.
For a chatterbox, I am left short of words to explain how much happy I am.
Truly guys. Hats off to you all who made it happen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
May we scale greater heights in the days to come.
-- Harish

“இணைந்த கைகள்”

2009-04-30T12:06:00.000-07:00

"ஒரு கை தட்டினால் ஓசை வராது
இரு கை இணைந்தால் "இமயம்" கூட இடுப்புக்குக் கீழே"

ஆம். இது நூற்றுக்கு நூரு உண்மையாகும் வகையில் அமைந்தது 07/06/09 அன்று செய்யாறில் "CSS" மற்றும் "SMILE" இணைந்து நடத்திய "CSS Sadhana '09" மாணவர்களுக்கான நேர்முகத்தேர்வு. கடந்த ஆண்டு தமிழ்மணி(1144), ராதிகா(1068) என்ற இரு விதைகளை CSS welfare foundation-ல் விதைத்த நாம் இந்த ஆண்டு "15 விதைகளை" விதைக்கத் திட்டமிட்டோம்.CSS-ன் சம்மதத்துடன் "பெருங்கட்டுர்","கடலாடி",ஜம்னாமரதூர்",அனப்பத்துர் உள்ளிட்ட செய்யாரைச் சுற்றியுல்ல கிராமங்களிலிருந்து சுமார் 44 மாணவர்கள் நேர்முகத் தேர்வுக்காய் அழைக்கப்பட,
"கையில் செல்லும் முகத்தில் பல்லும்" இல்லாமல் இருக்கவே முடியவில்லை நம்மால். அப்படி ஒரு மாணவக் கூட்டம்.பொதுவாக SMILE function (அ) meeting என்றாலே minimum 1/2 hour ஆவது லேட்டாத்தான் ஆரம்பிப்போம். ஆனால் அன்று 10 மணி என்று சொல்லியிருந்தோம் சுமார் 9 மணிக்கே மாணவர்படை அலைமோத ஆரம்பித்துவிட்டது.
Waltax , Kospet home-களில் நாம் போய் மாணவர்களுக்காய் wait பண்ணும் நிலைமாறி இங்கு நமக்காய் கிராமப்புற மாணவர்கள் 1/2 மணி நேரமாய் காத்துக்கிடந்தர்கள்(அடடா கிராமம் கிராமம் தான்!).
"இந்தியா 2020" என்ற கலாமின் கனவு நிச்சயம் நிறைவேறும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை இந்த கிராமப்புற மாணவர்களைப் பார்த்த பிறகு.

44 மாணவர்களில் சுமார் 40 மாணவர்கள் 1000 மதிப்பெண்களுக்கு மேல். "கல்வி கண் போன்றது" என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு செயல்படும் இது போன்ற மாணவர்களுக்கு ஒரு "ஹாட்ஸ் ஆப்".
கேள்விக்கணைகளோடு entry ஆன "PPRR Head" Rajesh அவர்களின் தலைமையில் நேர்முகத் தேர்வு தொடங்க, இந்த "நேர்முகம்" கிராமங்களின் பல முகங்களை நமக்கு வெளிச்சம் போட்டுக்காட்டியது என்றால் அது மிகையாகாது.
"வறுமை","எளிமை","கடமை","உண்மை","அறியாமை" என கிராம மாணவர்களின் "பலமுகங்கள்" நம்மை புல்லரிக்கவும் வைத்தது. இந்த நேர்முகத்தேர்வில் நம்மையெல்லாம் வேதனைப்பட வைத்தவர்கள்" ஜம்னாமரத்தூர்" பள்ளி மாணவர்கள்.
இயற்கை எழில் சூழ்ந்த மலைவாழ் கிராமமான ஜம்னா மரத்தூர் சுற்றி 20ற்கும் மேற்பட்ட மலைக்கிராமங்கள். இந்தக் கிராமங்களிலிருந்து மாணவர்கள் எல்லாம் 15கி.மீ. தொலைவிலிருந்து நடந்து வந்தால்தான் அவர்களுக்கு "உயர்கல்வியே". இக்கிராம மக்கள் பெரும்பாளும் மலை சம்பந்தமான கூலி வேலை செய்பவர்கள். இக்கிராமங்களில் கொடுமையின் உச்சமாய் "அரசு நடுநிலைப்பள்ளிகள்" மட்டுமே உள்ளன.
உயர்கல்வி கற்க வேண்டுமானால் "அத்திப்பட்டு" என்ற கிரமத்திலுள்ள "செயிண்ட் ஜோசப்" தனியார் பள்ளிகளுக்கு வந்தாக வேண்டும்.
20 மலைவாழ் கிராமங்களுக்கு ஒரே ஒரு அரசு உயர்பள்ளியோ, மேல்நிலைபள்ளியோ இல்லாதது வெட்கக்கேடான ஒரு நிலையாகும்.
(உயர் கல்வி அமைச்சரே உங்க பார்வையை இக்கிராமங்கள் பக்கமும் கொஞ்சம் காட்டுங்க).
இப்படிப்பட்ட சூழலிருந்து 5 மாணவர்கள் 1050 மதிப்பெண்களுக்கு மேல் எடுத்து வழிநடத்த ஆட்கள் இன்றி அங்கிருக்கும் ஒரு சில ஆசிரியர்கள் மூலம் நம்மை நாடி வந்தனர்.
முதலாவதாக வந்த 1068 மதிப்பெண்கள் பெற்ற மாலதி என்ற மாணவியின் "அறியாமையை" கண்டு ஒரு நிமிடம் ஆடிப்போனோம். என்னம்மா, apply பண்ணிருக்க? என்று நம்மவர்கள் கேட்க,
“B.Sc Maths" மட்டும் தான் apply பண்ணிருக்கேன் அண்ணா. B.E. எல்லாம் எங்க வீட்ல படிக்க வைக்க மாட்டங்க. அதில்லாம B.E. க்கு எங்க application கொடுப்பாங்க அண்ணே?
என்று வெள்ளந்தியக "அம்மணி" கேட்ட கேள்விக்கு மௌனத்தைத் தவிர வார்த்தைகள் இல்லை நம்மிடம்.
மாலதியின் cut-off மார்க்கிற்கு AnnaUniversity உள்ளிட்ட அனைத்து அரசு பொறியியல் கல்லூரிகளுமே கிடைக்க வாய்ப்புள்ளது. ஆனால் அவளை வழிநடத்த சரியான ஆட்கள் இல்லாததால் இவளுக்கு இந்த நிலை.
வேரு என்ன course இவள் மார்க்கிற்கு கிடைக்கும் என அலசி ஆராய்ந்ததில் ஒருவழியாக M.Sc(I.T.,CSE) apply பண்ணச் சொல்லி "கலந்தாய்வு" செய்தொம்.நம்முடைய கலந்தாய்வில் ஒருவாரு தெளிவு பெற்றவளாய் நம்மிடமிருந்து விடைபெற்ற "அம்மணி" மறுநாள் M.Sc(I.T.,CSE)க்கு விண்ணப்பித்துவிட்டதாக அலைபேசியில் சொன்னபோது நம்மையே அறியாமல் நமக்கு ஒரு "ஆத்மதிருப்தி” கிடைத்ததை யாரலும் மறுக்க முடியாது.
மதிப்பெண்கள் இருந்தும், திறமைகள் இருந்தும் சரியான வழிநடத்தல் இல்லாததால் மலைகளுக்குள்ளேயே முடங்கி போகிறார்கள் ஜம்னாமரத்தூர் மாணவர்கள். “SMILE” போன்ற கல்வியை அடிப்படையாகக் கொண்ட தன்னார்வத் தொண்டுநிறுவனங்கள் இந்த மலைகிராமங்களில் கால்பதித்து அவர்களுக்கான சரியான பாதையை காட்ட வேண்டும்.
"தெளிவு" என்ற வார்த்தைக்கு "பள்ளிகளின்" அகராதியில் பொருள் தேடினால் "பெருங்கட்டூர்" என்றிருக்கும். ஆம். பெருங்கட்டூர் பள்ளியைச் சேர்ந்த சுமார் 30 மாணவர்கள் 1000 மதிப்பெண்களுக்கு மேல். இவர்களின் பெற்றோர்கள் பெரும்பாலும் நெசவு,விவசாயக்கூலிகள் மட்டுமே.
"வறுமை"யும் "சூழலும்" கல்விக்குத் தடையே இல்லை என்பதற்கு பெருங்கட்டூர் பள்ளி மாணவர்கள் ஓர் சிறந்த உதாரணம். மாவட்டத்தில் 2-ம் மற்றும் 3-ம் இடங்களைப் பெற்ற வரதராஜன்,வினோத்குமார் இருவருமே இப்பள்ளியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
M.Sc(I.T.), Electronics media,catering என அனைத்து தெளிவான தகவல்களையும் புட்டு புட்டு வைக்கிறர்கள் இப்பள்ளி மாணவர்கள்.
மற்றுமொறு ஆச்சரியப்பட வேண்டிய விஷயம், இப்பள்ளி மாணவர்கள் "Tution" போன்ற சிறப்புப் பயிற்சி வகுப்புகள் எதுவும் செல்வதில்லை.
"கிராமங்கள் தான் இந்தியாவின் முதுகெலும்புகள்" என்பதற்கு "பெருங்காட்டூர்" ஓர் முன்னுதாரணம்.
இப்பள்ளி மாணவர்களுடன் நாம் பேசிய பிறகு "உன்னால் முடியும் தம்பி" படம் பார்த்த feel. கடைசியாக வந்த பாபு நம்மை "கலகலக்க வைத்துவிட்டான்.
சொல்லுப்பா என்னென்ன course apply பண்ணிருக்க என நம் "தளபதி"(குணா)கேட்க,
நான் பக்தவசலம் பாலிடெக்னிக்கில் படிச்சிட்டு இருக்கேன்.போனவாரம்தான் சேர்ந்தேன்.
fees எல்லாம் கட்டியாச்சா?
ஆச்சு... ஆச்சு...
எங்க help எதாச்சும் உனக்கு தேவையா?
அதெல்லாம் ஒண்ணும் தேவையில்ல. எங்க வீட்லயே fees கட்டி என்னை படிக்க வைப்பாங்க.
பிறகு எதுக்குப்பா இங்க வந்தா?
வாத்தியாருதான் போகச் சொன்னாரு. அவரு தப்பா நெனைக்கக் கூடாதுன்னுதான் இங்க வந்தேன் என்று அவன் சொன்னபோது அந்த இடமே சிரிப்பொலியால் ஒலித்தது.
வெள்ளந்தித்தனமான இம்மாணவர்களிடம் இருந்து வாழ்வின் தாரகமந்திரங்களான "நேர்மை","எளிமை" போன்றவற்றை நாம் நிச்சயம் கற்றுக் கொண்டே ஆக வேண்டும்.
44 மாணவர்களிலிருந்து இறுதியாக 15 மாணவர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்.
"CSS சாதனா '09" "சரித்திர நாயகர்களை" உருவாக்கும் காலம் வெகு தொலைவில் இல்லை.
கிராமங்களை நோக்கிய நம் பயணத்திற்கு "CSS" அடித்தளமிட்டுள்ளது. "PP Rural Reach" இந்தக் "கிராமங்களை" கோபுரங்களாக்கும்.
இந்த கிராம மாணவர்கள் "CBSE", matriculation படிக்கும் ஆயிரமாயிரம் நகர மாணவர்களுக்கு நிச்சயம் "மணியடிப்பார்கள்" என்பதில் மாற்று கருத்தே இல்லை.
நகரவாசிகளான நாம் "CSS" மற்றும் "கிராம மாணவர்களுடன் கைகொடுப்போம்.
நம்முடைய இந்த "இணைந்த கைகள்" "ஒளிமயமான", "வளர்ச்சி" இந்தியாவை உருவாக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் நம் பாதையில் நாம் பயணிப்போம்...
"நம் பயணம் இம்மாணவர்களின் படிக்கற்கள்".

எண்ணங்களின் சங்கமம் - by Valli

2009-02-24T11:49:00.000-08:00

பூக்களின் புன்னகைக்காய், புன்னகைப்பாலத்தின் புதியதோர் முயற்சி இந்த எண்ணங்களின் சங்கமம்.

பூக்களின் எதிர்காலத்தைப் பற்றிய தங்களின் எண்ணங்களையும், கனவுகளையும் வெளிப்படுத்தும் ஓர் அறிய அரங்கமாய் அமைந்தது 12-10-2008 அன்று Waltax - ல் நடந்த "Train the Trainers".

புன்னகைப்பாலம் தன் 4 வருடப் பயணத்தில் மாணவர்களின் எதிர்காலத்திற்காய் ஆயிரம் ஆயிரம் முயற்சிகளை எடுத்திருக்கிறது. அவற்றில் இழந்தது, பெற்றது, வெற்றி, தோல்வி, இப்படி செய்திருக்கலாம் , இப்படி coaching கொடுத்திருக்கலாம், நம் அணுகுமுறை சரியானதா? இப்படி எத்தனையோ கேள்விகளையும் எண்ணங்களையும் தங்களுக்குள் புதைத்து வைத்திருந்த தன்னார்வலர்களுக்கு அவற்றையெல்லாம் வெளிப்படுத்த சரியானத் தருணமாய் அமைந்தது இந்த "Train the Trainers".

புயல் மையம் கொண்டிருக்கிறது என்ற போதும் அடாத மழையிலும் விடாது குடைப்பிடித்து சூறாவளியாய் சுழன்று வந்தனர் நம் புன்னகை பாலத்தின் தன்னார்வலர்கள். சொட்ட சொட்ட நனைந்தாலும் நாங்கள் சொன்ன சொல் தவறமாட்டோம் என்பது போல் இருந்தது அவர்கள் வருகை.

ஆரம்பம் "பத்திரை" என்றாலும் ஒவ்வொருவரின் கருத்துக்களும் விவாதங்களும் "தனி முத்திரை" பதித்தது.

"அனுபவம் மனிதனைச் செதுக்கும்" என்பார்கள். ஆம், குணாவின் நான்கு வருட கணித அனுபவம் அவரை கணக்கு போட்டு வேலை செய்ய வைத்திருக்கிறது இந்த வருடம்.

"Basic" மட்டும் வெற்றி அல்ல , Students - ன் Psychologic - யும் சேர்த்தால் தான் வெற்றி. Basic - ஓடு பாடம் நடத்துங்கள். ஆனால் அவை exam point of view - ல இருந்தால் நம்ம பசங்க easy - ஆ observe பண்ணிப்பாங்க. நாமெல்லாம் எல்லா Basic - உம் தெரிஞ்சா படிச்சோம், பின்னாடி தெரிஞ்சிக்கலையா , அந்த மாதிரி தான் அவங்களும் தெரிஞ்சிப்பாங்க. இப்ப நாம பண்ண வேண்டியது exam point of view - ல motivate பண்ணாலே போதும்.

போன வருஷம் இப்படி Basic - strong ஆகனும்னு வெயிட் பண்ணேன். ஆனா 180+ தான் பசங்க எடுத்தாங்க. காலாண்டுல எல்லாம் 120 தான் எடுத்தாங்க. ஆனா இந்த வருஷம் exam point of view - ல முக்கியமான 10 marks, 5 marks, 2 marks - ன்னு தனித்தனியா இப்பவே Test வைக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன். இப்ப காலாண்டுல 165+ ரெண்டு பேர் எடுத்திருக்காங்க. Average- ல எல்லாருமே 100+ வாங்கி இருக்காங்க. இந்த method workout ஆகும்னு நினைக்குறேன். இது என்னோட opinion என்று நளினமாய் நயம்பட எடுத்துரைத்தவர் நம் நம்பிக்கை நாயகன் குணா.

" தெளிவான திட்டம், ஆழ்ந்த அறிவு, அன்பு என்ற ஆயுதம்" இவைகளை மட்டுமே தன் மூலாதாரமாய் கொண்டு அமைதியான முறையில் அறிவியலையும், இயற்பியலையும் அறிவுறுத்திக் கொண்டிருப்பவர் நமது 'PP' யின் Punctual Prabu ( விடாத மழையிலும் Punctual - அ 9.00 மணிக்கே ஆஜர்).

"குணா method தான் நானும் follow பண்றேன். இப்ப 4 பாடம் Physics - ல படிச்சாலே எல்லா 10 marks - யும் attend பண்ண முடியும். இவங்களுக்கு இப்ப தேவை marks தான்" என ரத்தினச் சுருக்கமாய் தனக்கு அளிக்கப்பட்ட நேரத்தில் சுருக்கமாய் முடித்துக்கொண்டர் பிரபு.

நம் "கொசப்பேட்டையின் சிங்கம்" சிலிர்த்தது இந்த 'எண்ணங்களின் சங்கமத்தில்' தான். "மொழிப் பாடங்களுக்கு SMILE ஏன் முக்கியத்துவம் கொடுப்பதில்லை? அவைகளும் Marks Scoring Papers தானே" என்ற கேள்வியை கேட்டு ஒட்டுமொத்த தன்னார்வலர்களையும் விவாதத்திற்கு அழைத்தவர்

நம் குரு.

சுப்பு, ராஜேஷ், ரஞ்சித், தங்கள் எதிர் கேள்விகளைத் தொடுக்க 'விவாதம் எல்லாம் மதிய உணவு இடைவேளைக்குப் பிறகு தான்' என அன்புக் கட்டளையிட்டார் நம் அன்பர் பிரபு.

"நாமெல்லாம் மீண்டும் ஏன் 6th, 7th, 8th படிக்கக் கூடாது . நமக்கெல்லாம் இவங்க class எடுத்தால் எப்படி இருக்கும் என்ற ஆவலை PP team - ன் அத்தனை பேரிடமும் ஏற்படுத்தியது புன்னகைப் பாலத்தின் புதிய படை. V.V.மோகன் & கோ - வின் "SHIKSHA" செயற்பாடுகள், தங்களுடைய எதிர்காலத் திட்டங்கள் பற்றிய அவர்கள் எடுத்தாண்ட விதம் , இந்த எண்ணங்களின் சங்கமத்திற்கு ஓர் மணிமகுடம்.

செவிக்கு உணவில்லாதப் போது சிறிது

வயிற்றுக்கு ஈயப் படும் - ஆனால் அன்று செவிக்கு உணவிருந்தப் பொழுதும் சற்றே வயிற்றுக்கும் ஈய இசைந்தனர் நம்மவர்கள்.

"காரசாரமான உணவுடன் காரசாரமாய் தொடங்கியது விவாதம்" . சுப்பு, ரஞ்சித், ராஜேஷ், இம்மூவேந்தர்கள் கூட்டணி காலையில் பேசியவர்களின் கருத்துக்களை முன்வைத்து ஒரு சொற்போரே இந்தியா.

நாமெல்லாம் நம்முடைய point of view student - அ guide பண்றதவிட , அவங்களுக்கு சில பிரச்சனை இருக்கும் , அது என்னன்னு தெரிஞ்சு அவங்கள

guide பண்ணனும். ஒவ்வொருத்தரோட பிரச்சனை என்னன்னு தெரிஞ்சிக்க Individual Counselling பண்ணனும். அப்பதான் அதுக்கேத்த மாதிரி அவங்கள guide பண்ண முடியும். இதத்தான் இப்ப நானும் சுப்புவும் 10th பசங்களுக்கு start காத்திருக்கும். இது ஓரளவிற்கு effective response தருது" என தன்னுடைய

முயற்சியை விவரித்தார் ராஜேஷ்.

இத்தகைய விவாதங்களும், கருத்து பரிமாறல்களும், விமர்சனங்களும் தான் வெற்றிக்கான முதல் படி என நன்கு உணர்ந்து ஆரோக்கியமான விவாதத்தையும் ஆரோக்கியமான கருத்துக்களையும் வெளிப்படுத்த காரணமாய் இருந்த "PP - Team" ற்கு ஒரு ஹாட்ஸ் - ஆஃப்.

" முயற்சியும் பயிற்சியும் இருந்தால் வானத்தில் கூட கால்தடம் பதிக்கலாம்" . முயற்சியோடு மட்டும் இருந்த நம் புன்னகைப் பாலம் இந்த எண்ணங்களின் சங்கமம் மூலம் நல்லதோர் பயிற்சியும் பெற்றிருக்கிறது.

இதுவரை நாம் இழந்தது செருப்புக்களைத் தான்

பாதங்களை அல்ல !

நம் பாதங்கள் இந்த பயிற்சியோடு வெற்றிகான பாதையைத் தேடும் என்ற நம்பிக்கையில், வெற்றிக்கான பாதையில் புன்னகையோடும்

பூமாலைகளோடும் காத்திருப்போம்.

பூக்களின் புத்தாண்டு - New Year 2008 in kanchi home by Valli

2009-02-17T11:40:00.000-08:00

ஒரு ரோஜா நம்மைப்பார்த்து புன்னகைத்தாலே வானுக்கும் பூமிக்கும் குத்தாட்டம் போடும் நம் மனசு , ஒரே சமயத்தில் 200 ரோஜாக்கள் புன்னகைத்தால் ?

இந்த 200 ரோஜாக்களின் புன்னகை திருவிழா அரங்கேறியது கடந்த ஜனவரி 1 காஞ்சியில்.

" காஞ்சியில் புன்னகை (SMILE) கால்தடம் பதித்து முதல் வருடம் !
பூக்கள் புன்னகையோடு (SMILE - உடன்) புத்தாண்டைக் கொண்டாடியதும்
இதுதான் முதல் வருடம் !

இங்கே விதைகள் விதிக்கப்படுவதில்லை, விதைக்கப்படுகின்றன

என்ற வாசுவின் வரிகளுக்கேற்ப கடந்த ஆண்டு இதே ஜனவரி 1 அரவிந்த், குணாவால் காஞ்சியில் விதைக்கப்பட்ட விதை இன்று ஒரு வருடங்களை கடந்து செடியாய் துளிர் விட ஆரம்பித்துள்ளது.

' ரம்மியமான ரங்கோலி , Paper மழை, "Happy New Year, Happy New Year" என்ற வாழ்த்துக்களோடு நம்மை வரவேற்ற Kanchi kids'.

உள்ளே நுழைந்ததும் " இதுதான் எட்டு மணிக்கே வர்றதா " என்ற அவர்களின் கேள்விக்கு

நிகழ்ச்சி நேரமோ எட்டரை,
அண்ணன்களை தழுவியதோ நித்திரை ,
ஆதலால் நாங்கள் இங்கு வரும் நேரம் பத்திரை"

என ஒருவாறு T.R. ஸ்டைலில் பேசி சமாளித்தோம்.

T.V. - யின் சிறப்பு நிகழ்ச்சிகளையெல்லாம் புறக்கணித்துவிட்டு நம் சிறப்பு விருந்தினரோடு குதூகலித்து கொண்டிருந்த அவர்கள் நம்மிடம் அடுத்ததாக கேட்டது,
" அண்ணா ! குணா , நித்தி அண்ணா கிட்ட எல்லாம் நாங்க Wish பண்ண
முடியுமா ? "

அடுத்த 15 நிமிடங்களில் SMILE-இன் நித்தி, குணா, வாசு, சுப்பு , பிரபு , லதா, ஆகியோருடன் தங்களது புத்தாண்டு வாழ்த்துக்களை ஏகப்பட்ட மகிழ்ச்சியோடு பரிமாறிக்கொண்டனர் நம் Kanchi Kids.

குட்டீஸ்கள் படைசூழ "CHAKDE KANCHI 08" - Cake வெட்ட அப்போது பூத்த பூக்களின் புன்னகையை பார்த்தவர்கள் அனைவருமே ஒரு நிமிடம் தங்களைத் தாங்களே கிள்ளிப் பார்த்து கொண்டார்கள் , தாங்கள் இருபது பூமியிலா அல்லது சொர்க்கத்திலா என்ற சந்தேகத்திற்காக.

" தன்னம்பிக்கை, விடாமுயற்சி, தேடல் " என வழக்கமான பாணியில் நம்மவர்கள் எடுத்து விட , சற்றே சோர்ந்து போயிருந்த நம் குழந்தைகளை உற்சாகத்தின் விளிம்பிற்கே கொண்டு சென்றது நம் சிறப்பு விருந்தினரின் 'பரத நாட்டிய நிகழ்ச்சியும்' அதனை தொடர்ந்த அவரின் அனல் பறக்கும் சிறப்புரையும் தான்.

ஒழுக்கம் விழுப்பம் தரலாம் ஒழுக்கம்

உயிரினும் ஓம்பப் படும்" - என்ற

வள்ளுவரின் வாக்கிற்கிணங்க நாம் அனைவரும் ஒழுக்கத்தை உயிர் மூச்சாகக் கொண்டு வாழ்ந்தால் மாற்ற எல்லா விஷயங்களும் நம்மைத் தேடி தானாக வரும் . இந்தப் புத்தாண்டில் எனக்காக நீங்கள் ஒரே ஒரு உறுதிமொழி எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அது ,

சிரமமின்றி எதுவுமில்லை , சிரமம் என்பது எதுவுமில்லை

என அன்புக் கட்டளை விடுக்க, அதையே புத்தாண்டு உறுதிமொழியாக எடுத்துக் கொண்டனர் நம் குழந்தைகள்.

துடைத்தட்டி எழச்செய்யும் தன் பேச்சுத்திறமையால் Kanchi Kids - இன் இதயத்தில் நீங்கா இடம் பிடித்த அந்த சிறப்பு விருந்தினர் வேறு யாரும் இல்லை...சாதனைகளை படைத்துக் கொண்டிருக்கும் "சாதனா" Project-இன் லோகாம்பாள் தான்.

" தொடக்கம் கொஞ்சம் தொய்வு என்றாலும் முடிவு முத்தாய்பாய் இருந்தால் தான் நிகழ்ச்சி முழுமைப் அடையும். அப்படி நிகழ்ச்சியின் முத்தாய்பாய் அமைந்தது,

" SMILE TOP TEN AWARDS - 2007"

காஞ்சியைப் பொறுத்த வரையில் கணிதத்தைப் பற்றி கவலைப் படத் தேவையில்லை. அப்படி கணிதத்தில் கலக்கிக் கொண்டிருக்கும் M.அகிலா, சத்யா, கவிதா "கணிதப் புலி - 07" விருதினை வியப்போடு வாங்கிச் சென்றனர்.

விஞ்ஞானம் முதல் மெய்ஞானம் வரை தன் கேள்விக்கணைகளால் நம்மைத் திணறடித்துக் கொண்டிருக்கும் ஸ்டெல்லா மேரி "கேள்வியின் நாயகி - 07" விருதினை எந்த கேள்வியும் கேட்காமல் வாங்கிச் சென்றார்.

நக்கல், நையாண்டிக்கு பேர் போனவர் நம்ம சத்யராஜ். ஆனால் காஞ்சியை பொறுத்த வரையில் நக்கல், நையாண்டி என்றால் அது நம் திவ்யா, காயத்ரி, கனிமொழி தான். இந்த முப்பெரும் தேவியர் தான் "நக்கல் நாயகிகள் - 07" விருதினை தட்டிச் சென்றனர்.

இதுத் தவிர பாடல், ஓவியம், எழுத்து, என திறமைக்கேற்ப மோகனலக்ஷ்மி, E.அகிலா, சௌதா, ஆகியோரும் விருதுகளை அள்ளிச் சென்றனர்.

Kanchi குழந்தைகள் அனைவருக்குமே வித விதமான புத்தகங்களையும், பரிசுகளையும், வழங்கி மகிழ்ச்சிக் கடலில் ஆழ்த்தினர் நம் கணேஷும், தமிழ்வாணனும். நிகழ்ச்சி கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் நிறைவை நெருங்க ஆனந்தத்தின் உச்சத்திற்கே சென்றோம் நாமும், Kanchi kids -ம் .

" இதுவரைக்கும் எத்தனையோ New Year T.V. - யிலும், வெட்டியாய் ஊர் சுத்தியும் செலவு பண்ணியிருக்கேன். ஆனா என்னைக்கு மாதிரி என்னைக்குமே நான் சந்தோஷமா இருந்தது இல்லை. இந்த சந்தோஷம் கடைசி வரையில் கிடைச்சா அதுவே எனக்குப் போதும்" என கலங்கியக் கண்ணோடு நம்மிடம் சொன்ன கலாநிதியால் அந்த ஒரு நிமிடம் நாமும் கலங்கித் தான் போனோம். (இது தாங்க உண்மையிலே ஆனந்தக் கண்ணீர்).

காஞ்சியின் இந்த New Year கொண்டாட்டம் வெற்றிப் படிக்கட்டுகளின் முதல்படி ....... இனிவரும் காலம் சிகரத்தை நோக்கிய காஞ்சியின் பயணம் தொடரும்...... இந்த New Year நம் வெற்றியின் தொடக்கம்......முடிவல்ல........"

மகிழ்ச்சியுடன் ,

Kanchi Team

பிரிவோம் சந்திப்போம் - adiyen VAsu

2009-02-10T11:03:00.000-08:00

10-12-2005 - SMILE-oda 'புன்னகை பாலம்' கட்ட முதல் செங்கல் எடுத்து வெச்ச நாள். அன்னைக்கு சும்மா "நீங்க படிச்சிட்டு என்னவாகப் போறிங்கன்னு " கேட்ட சின்ன கேள்விக்கு, SMILE-இன் வரலாற்றில் தங்களது பெயரை ஆணித்தரமாக எழுத புறப்பட்ட பேனாக்களை ஜொலிக்கிறார்கள் நமது +2 மாணவிகள். 'Hostel பசங்கன்னா அவளோதான்' என்று பல ஆண்டுகளாக பேசி திரிந்த அனைவருக்கும் சவுக்கடியாய் இருக்கப்போகிறது இந்த ஆண்டு இவர்கள் சொல்லப்போகும் பதில், வாயால் அல்ல வாழ்கையால்......

உண்மையில் இது புன்னகை பாலத்தின் முதல் பிரசவம்....வெறும் கேள்விக்குறியாய் ஆரம்பித்த இவர்கள் வாழ்க்கை எல்லோர் மத்தியிலும் பெரும் அச்சர்யாக்குரியாய் மாறப்போகும் நாள் தொலைவில் இல்லை. இவ்வளவு அழுத்தமாக நாங்கள் சொல்ல ஒரு காரணம் உண்டு. கண்ணிலே கனவையும், நெஞ்சிலே நம்பிக்கையை மட்டுமே கொண்டு வெற்றியை நோக்கி பயணம் செய்யும் இவர்கள் தோற்க வாய்ப்பில்லை என்ற கர்வமும் உண்டு. "CHAK DE" படத்துக்கும் எங்களுக்கும் பெரிய வேறுபாடில்லை...அதே போராட்டம், அழுகை, சண்டை, தோல்வி, அவமானம், என்று எல்லா முகங்களையும் மூன்றண்டுகலாய் பார்த்து விட்டோம். இறுதியில் அந்த வெற்றியை ருசிக்கும் நாளை மட்டுமே எங்கள் மன Calender-இல் குறித்து வைத்து காத்திருக்கிறோம் உங்களோடு சேர்ந்து கொண்டாட.

அந்த பெரிய முயற்சிக்கு பின்னால் ஒரு சின்ன Silence வேணும்னு தோனுது . அதான் 'CHAK DE DAY' -ன்னு பேர் வெச்சிருக்கிறோம் இந்த சின்ன function-கு. இது கண்டிப்பா farewell இல்ல. ஏற்கனவே நாங்க விதைச்சிருக்கிற நம்பிக்கைக்கு உங்களோட வாழ்த்துக்கள் மூலமாகவும், எதிர்பார்ப்பு மூலமாகவும் உரம் போடபோற நாள்....

" நமக்கு யாருமே இல்லன்னு" நினைக்கிற அந்த சின்ன மனசுக்கும், "எப்படி நம்மளால இவ்வளவு மார்க் வாங்க முடியும்"-ன்னு இருக்கிற சின்ன சந்தேகத்துக்கும், "நம்மால இது முடியுமான்னு" கேள்வி கேக்குற அந்த பெரிய கனவுக்கும் நீங்க தான் பதில் சொல்லணும் உங்க வார்த்தைகளால , வாழ்தால..."எல்லாத்துக்கும் நாங்க இருக்கோம், உன்னால முடியும்னு" உங்களோட மட்டும் இல்லை, SMILE -ஓட மொத்த குரலும் இன்னும் கொஞ்ச நாள் அவங்க காதுல ஒலிச்சிட்டே இருக்கனும் ALARM - மாதிரி.....

நீங்க எந்த ஊர்ல இருந்தாலும், friends, relatives - யாரா இருந்தாலும் உங்க Message-a மட்டும் மறக்காம ஒரு சின்ன video clipping-a அனுப்பிடுங்க...இப்ப நாம அவங்களுக்கு கொடுக்குற பெரிய Boost, Horlicks, எல்லாம் அது தான்...

4 - வயசில Hostel- ன்ற சின்ன உலகத்துல நுழைஞ்சு எத்தனையோ பேர் , இந்த வருஷம் உலகம் - ன்ற பெரிய வீட்டுக்கு வராங்க. மூணு இல்ல நாலு வருஷம் college முடிச்சிட்டு வெளில வந்த நமக்கு தெரியும் college life- ன்னா என்னன்னு. 14 வருஷம் ஒரு குட்டி வாழ்க்கையே வாழ்ந்தவங்களோட அனுபவத்தை கேட்கவா வேணும். அவங்க கிறுக்காத சுவர் இல்ல , நடக்காத படி இல்ல, பார்க்காத கஷ்டமும் இல்ல. இப்படியே இல்லை, இல்லை, இல்லை - ன்ற எல்லாத்துக்கும் நாம பதில் சொல்லணும் அந்த ஒரு நாள் மட்டும் நீங்க மனசு வெச்சா.....

இத்தனை வருசத்தில இப்படி ஒரு Hostel - a பார்த்ததே இல்லன்னு சொல்லுற அளவுக்கு, சந்தோஷம்னா என்னன்னு அவங்களுக்கு புரியுற அளவுக்கு, எல்லாத்தையும் அந்த மனசுல குட்டியா கட்டம் கட்டி , Bold Letter-la எழுதணும். இது அந்த குட்டி வயசில அனுபவிச்சு சுமந்த பெரிய பாரத்துக்கு நாம கொடுக்குற மரியாதை.

அந்த Hostel-a ஒவ்வொருத்தரோட நினைவுகளுக்கு சமமா நம்மால நிச்சயமா எந்த Gift - ம் கொடுக்க முடியாது. இருந்தாலும் சுமை தாங்கிக்கு எடைக்கு எடை இல்லாட்டியும் முடிஞ்ச வரைக்கும் இரண்டு கையும் பத்தாத அளவுக்கு Gifts - கொடுக்கணும் நீங்க நினைச்சா.......

Hair Clip, Pen, Dress - ன்னு உங்களோட வட்டத்த நான் சுருக்க விரும்பலை...நீங்க என்ன கொடுத்தா அந்த சந்தோஷத்த அதிகப் படுத்த முடியும்னு தோணுதோ அதையே பண்ணுங்க....ஆனா ரொம்ப நேரம் எடுத்துக்காதிங்க....

கண்ணோடு கண்பார்த்து சந்தோஷத்துல கலந்துக்க நேர்ல வாங்க....மனசோட வாழ்த்த மட்டும் அனுப்புறவங்க Clippings-a அனுப்பி சந்தோஷத்தை பகிர்ந்துக்கோங்க....சுமைகளை மட்டுமே தாங்கிய இதயம் இந்த சந்தோஷத்தை தாங்காமலா போய்விடும். ஆனால் உங்கள் பரிசுகளை தாங்க இரண்டு கைகள் போத கூடாது என்பதே எங்கள் எண்ணம்.

புன்னகை பாலம் மூலமா நாம விதைத்ததை இப்ப அறுவடை பண்ணிட்டு உடனே SADHANA 2008 என்ற விதையை விதைக்கப் போறோம். விதைக்கலாம் வாங்க......

So, PUNNAGAI PALATHIL- பிரிவோம் .........

SADHANA - வில் - சந்திப்போம்..............

வெற்றியுடன்

Punnagai Palam Team

First Deepavali Celebration by SMILE (07-nov-2006) - by Guna

2009-02-10T09:06:00.001-08:00

தீபாவளிக்கு இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னாடி Waltax Home-ல இருக்க ஒரு பொண்ணுகிட்ட " தீபாவளி அப்ப என்னமா பண்ணுவீங்கன்னு" கேட்டப்ப சொன்ன பதில்

" என்ன பண்ணபோறோம். நாள் முழுக்க டிவி தான். பட்டாசுன்னா ரொம்ப பிடிக்கும்..ஆனா எங்க போறது...வெளிய போய் எதிர்வீட்டு பசங்க வெடிகிரத நின்னு பார்ப்போம்..பக்கத்து வீட்டு மாடில இருந்து தூக்கி போட்டா அதை வெடிப்போம்...எனக்கு தெரிஞ்சு எல்லா வருஷமும் இப்படித்தான் போகுது"-ன்னு சொன்னப்ப நொந்துட்டேன்.

வந்த வேகத்துல வாழ்க்கையிலேயே அந்த பசங்கன்னு இல்ல வேற எந்த பசங்களும் கொண்டாடாத தீபாவளிய நாம கொண்டாடனும்னு SMILE Team-கிட்ட சொன்னப்ப "கரும்பு தின்ன கூலியான்னு" ஒரு படை அப்பவே வேலைய ஆரம்பிச்சிடுச்சு. பண்ணனும்னு முடிவு பண்ணியாச்சு ஆனா SMILE Amount-ல இருந்து அவளோ பண்ணனுமான்னு ஒரு Counter View வரவே....சரி..இதுக்குன்னு சொல்லி friends கிட்ட சொல்லி collect பண்ணிட்டா பிரச்சனை இல்லைன்னு நினைச்சி Onsite மக்கள் கிட்ட சொல்ல அவங்க அடுத்த நாளே தேவையான amount அனுபிட்டாங்க. இருந்த ஒரு பிரச்சனையும் solve ஆனதால as usual SMILE brand ல இந்த function-a நடத்த ஆரம்பிச்சோம்.

இரண்டு home....350 பசங்க....குழந்தைங்க 100 பேர்..பெரியவங்க 250 பேர்... அதனாலேயே தெளிவா plan பண்ணி ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் தனி packet ல ஒரு 50 - 70 ரூபாய்க்கு பட்டாசுன்னு பட்டாசு செலவே 15000 ரூபாய். இது போக Sweet, மதியம் special சாப்பாடுன்னு அமர்க்களம் தான்.
Since most of them are girl students we preferred Night Crackers alone in our collection. தீபாவளி starts with SMILE meeting in Kosapet home. இந்த நேரத்துல Waltax home பசங்களும் அங்க van-ல வந்து சேர்ந்தாங்க. மதியம் வட பாயாசத்தோட சாப்பாடு பசங்களோட எல்லாம் ஒண்ணா உட்கார்ந்து சாப்டோம். அப்புறம் அவங்களுக்குன்னு special-a arrange பண்ண படம் "King Kong" ஆரம்பிச்சுது. 'ஆ... ஊ ...-ன்னு ' ஒரே சத்தம்....பசங்க அலறிக்கிட்டு, சிரிச்சிக்கிட்டு பெரிய screen-ல இப்படி ஒரு படம்...இது அவங்களுக்கு ஒரு புது அனுபவம் (எங்களுக்கும்). கடைசில King Kong இறந்தப்ப ஒரு சிலர் அழுதுட்டாங்க. ஒரு Hero இறந்தா அழுற மாதிரி தேம்பி தேம்பி அழ ஒரு வித Self Satisfying உணர்வு எங்களுக்கு வந்துடுச்சு.

6-மணிக்கு சினிமாவோட Climax மாதிரி பட்டாசுகளை Van-ல இருந்து இறக்கும் போதே பசங்க முகத்தில 1000 Wala. பட்டாசுன்றதால விபரீதம் எதுவும் நடந்துட கூடாதுன்னு பயம் வேற. அதனால ரெண்டு ரெண்டு standard - ஆ பட்டாசு வெடிக்க வெச்சு மீதி பேர வேடிக்கை பார்க்க வெச்சோம். கால வைக்குற இடம் எல்லாம் ஒரே புஸ்வானம் வர தெகச்சு நின்னுடோம். ஒரு முறை எந்த பக்கம் பார்த்தாலும் புஸ்வானம், சங்கு சக்கரம்தான். ஏதோ சொர்க்கத்தில் இருக்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு. சின்ன பசங்க எல்லாரும் வந்து 'Hands up, Hands up' - ன்னு துப்பாக்கி வெச்சு மிரட்டினப்ப(?)....

Round - ஆ புஸ்வானம் வெச்சு, ஒரே நேரத்தில சுத்த வெச்சு இது 'Square-a , Rectangale' - ஆன்னு ஒரே ஆட்டம் தான். இரண்டரை மணி நேர Non stop கொண்டாட்டம் முடிக்க மனசே இல்லாம முடிஞ்சுது.

"இப்படி ஒரு தீபாவளிய நாங்க கொண்டாடினதே இல்ல. ரொம்ப Thanks- ன்னு ஒரு குரல் கேட்டு திரும்பிய போது திகைத்தோம். அப்படி சொன்னது ஒரு SMILE Member. நமக்கே இப்படின்னா பசங்களோட feeling-a சொல்லவே தேவை இல்ல. இந்த குழந்தைங்க மட்டும் இல்ல வேற எந்த குழந்தைங்களும் கொண்டாடாத தீபாவளிய கொண்டாடிய சந்தோஷத்தில்

SMILE............

ஆனந்த தாண்டவம் - SMILE - ன் கிரிஸ்துமஸ் கொண்டாட்டம் 2007

2008-12-28T23:37:00.001-08:00

Dec25 இயேசு கிரிஸ்து பிறந்த தினத்தன்று அனைவரும் சந்தோசமாகவும் , உற்சாகமாகவும்

கொண்டாடவேண்டிய நாள். ஆனால் இந்த முறை அதற்கு மாறாக அந்த சந்தோசமும்

உற்சாகமும் பிறந்தது நம் குழந்தைகளிடையே முதன்முறையாக! காரணம் அன்று நடந்த

மிகப்பெரிய ஆச்சரியம்.

அதென்ன ஆச்சரியம்!

கிரிஸ்துமஸ் அன்று 'கிரிஸ்துமஸ் தாத்தா' வந்து பரிசுகளைக் கொடுப்பது சந்தோசம் தான். அதே அவர் இரண்டு முறை வந்தால் மகிழ்ச்சியின் அளவுகோல் யாருக்குத்தான் தெரியும்!

இரண்டு முறையா! அதெப்படி!

அதுவும் லண்டனில் இருந்து வந்தவர் என்றால் சும்மாவா!

Smile-ன் மூன்றாம் ஆண்டு விழாவில், Smile-ஐ அலங்கரித்ததற்காக 'Smile Excellence Award' கொடுத்து நாம் அலங்கரித்தோம் திரு.கார்த்திகேயனை. இவர் தாம்பரம் GLC Home-ல் உள்ள எண்ணற்ற குழந்தைகளின் கனவுகளை தூசு தட்டி புதுப்பித்து வரும் ஒரு Smile-ன் விதை. உங்களுக்கு நினைவிருக்கலாம், இப்படி பல விதைகளை GLC-ல் தூவியது Smile-ன் ஆஸ்தான புன்னகை Renugadevi. Karthikeyan தனது அலுவலகத்தில் அந்த Smile Award-ஐ வைக்க, அதை பார்த்த அவரது லண்டன் நண்பர் அதைப்பற்றி விசாரிக்க , அந்த சிறிய உரையாடலின் விளைவு தான் நமது 'லண்டன் கிரிஸ்துமஸ் தாத்தா'.

அடுத்த முறை அந்த நண்பர் லண்டனில் இருந்து திரும்பி வரும் போது அவர் கொண்டு வந்தது நம் குழந்தைகளின் புன்னகை வெள்ளத்திற்கு காரணமான அந்த பரிசுகளை தான். அத்தனை பொம்மைகளையும் கிரிஸ்துமஸ் அன்று கொண்டு வந்தார் கார்த்திகேயன் நம் Kosapet-Home க்கு. ஒரு அறை முழுதும் அடுக்கி வைத்து ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தோம் நாம். காரணம் , இதுவரை நாமே பார்த்திராத அதிசய பேசும் பொம்மைகளும் , ஓடும் ரயிலும், ஆடும் குரங்கு என அத்தனையும் ஒரே இடத்தில். நாம் இந்த ஏற்பாட்டைசெய்து கொண்டிருக்கும் பொது அந்த அறையைஎட்டிப்பார்த்த சிறுவன் 'இதெல்லாம் எங்களுக்கா !' நிசமா எங்களுக்கா!' என்று

கேட்டது அவன் ஆர்வத்தையும் ஆச்சரியத்தையும் காட்டியது.

ஒன்று முதல் ஐந்தாம் வகுப்பு குழந்தைகளை வரிசையாக அறைக்கு வெளியே

நிறுத்தினோம். முதலில் உள்ளே நுழைந்தாள் ஒரு சிறுமி. அந்த பொம்மைக் குவியலை

ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தாள் கண்விரிக்க, ஒரு கண்காட்சி போல். அவள் ஆச்சரியத்தை உடைக்க அருகே சென்ற Smile-ன் குரல் ஒன்று ''உனக்கு எது வேணுமோ அதை நீயே எடுத்துக்க" என்றது. ஐயோ! அந்த குழந்தையின் முகத்தில் அப்படி ஒரு வெளிச்சம். அவள் கண் முழுக்க பொம்மைகள்....... கால்கள் ஒவ்வொரு பொம்மையின் திசையை நோக்கி நகர்கிறது. கைகள் அத்தனையும் எனக்கா என்று கிள்ளிப் பார்க்கிறது மகிழ்ச்சியில்...... முடிவெடுக்க முடியாதவளாய் திகைக்கிறாள் ஒரு நிமிடம். அறைக்குள் நுழையும் போது காய்ச்சலோடு வந்தவள் இப்பொழுது ஏனோ இறக்கை கட்டிப் பறக்கிறாள்......சிரிக்கிறாள்.... அத்தனை மகிழ்ச்சியை நாம் கண்டதில்லை அவள் முகத்தில்......

அந்த பிரகாசத்தை அவளை பெற்றவள் கூட பார்த்திருக்க மாட்டாள். நமக்கும் ஒரு சந்தேகம் , '' ஒருவேளை அந்த பொம்மை குவியலுக்கு நடுவில் இயேசு தெரிகிறாரோ..." அவளுக்கு எப்படியோ! நமக்கு அந்த நிமிடம் கண் முன் தெரிந்தது முகம் தெரியாத நமது லண்டன் கிரிஸ்துமஸ் தாத்தா மட்டுமே...... அவருக்கு நன்றி மட்டும் சொன்னால் நன்றி மறந்தவர்கள் ஆகிவிடுவோம்.........

இறுதியாக தனது கைக்குள் அடங்காத ஒரு பெரிய பேசும் பொம்மையை ஊமைபோல் எடுத்துச் சென்றாள்..... அடுத்தடுத்து வந்து ஆச்சரிய பார்வையுடனும், திரும்பி கேட்டு விடுவார்களோ என்ற பயத்துடன் வேகமாய் வெளியேறுவதும் , வெளியே போய் "எனக்கும் கிடைச்சுடுச்சு" என்று கர்வமாய் நண்பர்களை பார்த்து சிரித்ததும் ஒரு புதிய அனுபவம் அந்த Hostel-கே. கடைசியாக மிச்சம் இருந்த ரயில் பொம்மைக்கு போட்டி போட்டது நமது +1 படிக்கும் குழந்தைகள்.

இறுதியாக அனைவரையும் பொம்மைகளோடு பொம்மை போல் நிற்க வைத்து ஒரு 'Photo'.... அப்போது அவர்கள் கண்ணில் தெரிந்தது இது மட்டுமே ' நாங்கள் வாழ்க்கையைத் தொலைத்தவர்கள் அல்ல ..... வாழப்பிறந்தவர்கள்.......... ' அவர்கள் பாடிய கிரிஸ்துமஸ் பாடலும் இதுவே.....

"நெஞ்சாங்கூட்டில் நீயே நிற்கிறாய்......... லண்டன் கிரிஸ்துமஸ் தாத்தா'

இந்த ஆச்சரியம் முடிந்த சிறிது நேரத்தில் கதவைத் தட்டியது நமது Smile- கிரிஸ்துமஸ் தாத்தா வழக்கம்போல் இனிப்புகளுடன். .. இம்முறை Hostel - மட்டுமின்றி அந்த தெருவில் உள்ள குழந்தைகளும் ஆடிப்பாடினர் நமது தாத்தாவுடன்....

அப்படி போடு... அப்படி போடு..... என்ற பக்திப் பாடலுக்கு ! அட்டகாசமாய் ஆட்டம் போட்ட தாத்தா நமது Gopi.... ஒரு வழியாய் இங்கு விழாவை முடித்துக்கொண்டு கிளம்பினோம் Waltax Home-க்கு.

நிரம்பி இருந்த அந்த TV Hall-ஏ காலியானது ஒரே நிமிடத்தில். நமது Smile - கிரிஸ்துமஸ் தாத்தா வாக உள்ளே நுழைந்தவர் Prabhu................... இங்கும் அதே ஆட்டம், பாட்டம், இனிப்பு என கிரிஸ்துமஸ் மீண்டும் மலர்ந்தது புன்னகையாய் அந்த குழந்தைகளிடத்தில்.....

உண்மையில் அன்று பிறந்தது இயேசு மட்டும் அல்ல..... நாமும்தான் புதிதாய்..... அத்தனை பேரி ட மும் ஒரே கேள்வி தான் ' யார் வகுத்த இலக்கணம் கிரிஸ்துமஸ் ஆண்டுக்கு ஒரு முறை மட்டும் தான் என்று........ '

மறு நாள் காலை Kosapet சென்ற போது அத்தனை குழந்தைகளும் ஒரு கையில் பொம்மையோடு, மறு கையில் இன்னொரு வேலையை உற்சாகமாக செய்து கொண்டிருந்தார்கள்.

இது தான் 'ஆனந்த தாண்டவமோ!'

சாதனா'08 Mentor Write Up by Adiyen VAsu

2008-12-24T06:37:00.000-08:00

கடந்த கால சாதனைகளை படிக்கட்டுகளாக்கி, எதிர்கால கனவுகளை நெஞ்சிலே சுமந்து சத்தமில்லாமல் தன்னுடைய அடுத்த அடியை எடுத்து வைத்திருக்கிறது SMILE -ன் சாதனா, சாதனா'08 என்ற உருவில்…

சாதனா'07 ல் நாம் தேடி எடுத்த பாறைகள் அனைத்தும் இன்று சிற்பங்களாய் மாறிக்கொண்டிருப்பதை நாம் SMILE-ன் நான்காம் ஆண்டு விழாவில் பார்த்தோம். ஒவ்வொருவரும் எத்தனை திறமைகளுடன் ஜொலித்தார்கள் என்பதை நேரிலேயே அறிந்தோம். சாதனா வெற்றியாக மாறவும், அடுத்த அடியை எடுத்து வைக்கவும் ஊன்றுகோலாய் சாதனா'07 மாணவர்களை சொல்லலாம். அந்த சிற்பங்களை செதுக்குவதில் SMILE-ல் நியமித்த அவர்களது MENTOR'S-ம் ஒரு முக்கிய காரணம் என்பது பலருக்கு தெரிந்திருக்காது...

Onsite போனாலும் என்னோட Student க்கு fees கட்டனும், அடுத்த வாரம் last date என்று கடல் கடந்து கதவை தட்டிய MENTOR ஒருவர் உண்டு.

"என் Student Computer Cource படிக்கனுமாம். ஏற்கனவே மூன்று Centre -விசாரித்துவிட்டேன். இதுதான் அவளுக்கு Best ன்னு தோணுது" என்று தன் மாணவிக்கு மட்டுமல்ல, அனைத்து MENTOR'S க்கும் எடுத்துக்காட்டாய் விளங்கிய இன்னொரு MENTOR.
" நீ ஒண்ணும் கவலை படாதே! நான் Presentation பண்றேன்... நான் எப்படி பேசணும்னு சொல்றேன்.. நான் தான் இருக்கேன்'ல.. ஏன் பயம் உனக்கு" என்று அவளுக்கு மட்டும் அல்ல நம் சாதனா'விற்கே துணையாய் நின்ற இன்னொரு MENTOR.
இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம் சாதனா'07 மாணவர்களின் பின்னால் இருந்து செயல்படும் இந்த MENTOR என்ற மந்திர சிற்பிகளைப் பற்றி..
ஆனால் அவர்களுக்கெல்லாம் இல்லாத பெரிய சவால் ஒன்று இப்பொழுது நமக்கு இருக்கிறது. அவர்கள் அனைவருக்கும் கிடைத்தது நாம் தேடி எடுத்த சிறந்த பாறைகள். ஆனால் இந்த ஆண்டு நாம் தேடி எடுப்பதற்கு பதிலாக கிடைத்ததை எடுத்துக் கொண்டோம். அந்த ஒவ்வொரு பாறைக்குள்ளும் ஒளிந்துகிடக்கும் சிற்பங்களை அடையாளம் கண்டு கொண்டு செதுக்கப்போகும் சிற்பிகள் யார் என்பதே இப்பொழுதைய கேள்வி.
புன்னகை பாலம் மூலம் பூத்த அந்த பூக்களில் பல வகை... ஒவ்வொன்றும் ஒரு வகை.

"எப்படியாவது Orphan Certificate வாங்கிடும்மா! பின்னாடி அது College சேர உதவும் என்று SMILE ல் ஒருவர் அடிக்கடி வற்புறுத்த - சும்மா சும்மா Orphan Certificate வாங்குன்னு சொல்றியே Orphan ன்னா என்ன? முதல்ல அதுக்கு அர்த்தம் சொல்லு" என்று கேட்ட ஒரு புன்னகை பூ இந்த சாதனா'08 ல் உண்டு.
[இன்று வரை இந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்ல தைரியம் இல்லை எங்களுக்கு]
காலைல என்னம்மா சாப்பிட்ர .. 7 மணிக்கு போறியே என்று நாம் கேட்க.
Hostel ல Night சாப்பாட்டை எடுத்து வைத்து காலையில் அதையே சாப்பிடரேன்னா! ஏற்கனவே SMILE ல் நிறைய செலவு இதுல இது வேறயா நான் எடுத்த மார்க் க்கு இதுவே அதிகம்" என்று சொன்ன புன்னகை பூவும் இதில் உண்டு.
[ இது SMILEன் மீது அவளுடைய அன்பா! இல்லை அவள் மீது இருக்கும் வெறுப்பா]

"அம்மா எனக்கு தலை வலிக்குது! என்ன பண்றதுன்னே தெரியலை" என்று அவள் Practical Class ல் இருக்கும் மருத்துவ மனையில் இருந்து தன் அம்மாவுக்கு Phone செய்யும் விசித்திர பூவும் உண்டு
[அவள் ஒரு Nursing Assistant Cource Student அம்மாவை நம்பினோர் கை விடப்படார்-ன்றதை தப்பா புரிஞ்சிக்கிட்டாலோ!!!]
நான் இன்னைக்கு எந்த College ல எந்த Hostel ல இருக்கேண்ணு கூட தெரியாது! எல்லாமே செஞ்சது நீங்க தான். அந்தாளு (அவளின் அப்பா ) சுத்த Waste. நான் இருக்கிறது கூட அவருக்கு நியாபகம் இருக்குமோ இல்லையோ " என்று கோவமாக பேசும் பூவும் இதில் உண்டு .
[College - சேர்த்த ஆறு மாதத்தில் ஒரு முறை கூட அவள் தந்தை வரவில்லை என்பது ஆச்சரியமான விஷயம் தான் நமக்கு! அவளுக்கு பழகிவிட்டதாம்]
"என் பொண்ணு எங்க தம்பி படிக்கராண்னு ஒரு தந்தை நம்மை கேட்க" Anna University-ன்னு பெருமையாய் நாம் பதில் சொல்ல, "நல்ல Collegeஅ தம்பி! பெரிய Collegeஆ என்று அவர் கேட்க
SMILE - உனக்கு History ல ஒரு இடம் நிச்சயம் என்று தலை நிமிர்ந்தோம் நாம்.
இவை ஒரு சில உதாரணமே. ஒவ்வொரு புத்தகம் எழுதலாம் ஒவ்வொரு பூவை பற்றி. சந்தோஷம், அழுகை, வெறுப்பு, சிரிப்பு, அடி, அசிங்கம் என்ற பக்கங்களை கடந்து வந்து தன் கல்லூரி படிப்பின் மூலம் பழைய Note ஐ எரித்து விட்டு SMILE ன் சாதனா என்ற புது Note-உடன் இன்று அந்த பூக்கள் புன்னகையை வீசிகொண்டிருக்கிறது.

முதல் பக்கத்தில் நாம் பெயர் மட்டுமே எழுதினோம். அடுத்தடுத்த பக்கங்களில் அவர்களின் வாழ்க்கையை வழி வகுக்கும் எத்தனையோ பாடங்களை நட்பாய் சொல்லிக்கொடுக்கும் அந்த ஆசிரியர்கள் உங்களில் யார்!
"எல்லாம் கஷ்டப்பட்டு படி'ன்னு சொல்லுவாங்க! இவங்க படிக்கறதுக்காகவே ரொம்ப கஷ்டப்பட்டவங்க " … எப்படியோ இவர்களை SMILE கல்லூரி என்ற கரைசேர்த்தது. வெளி உலகத்தில் இவர்கள் மெல்ல அடியெடுத்து வைக்கும் இந்நேரத்தில் வாழ்க்கை பாதையை வழிவகுக்கும் கலங்கரை விளக்கமாய், வழிநடத்தும் Traffic Signal போல இருக்க உங்களின் உதவி மீண்டும் வேண்டும்.
சாதனா'07 செல்வங்கள் என்றாள் சாதனா'08 ல் பல அதிசயங்கள் உண்டு. இந்த வித்தியாசமான பூக்களை ஒன்று சேர்த்து சாதனா'08 ற்கு வெற்றிமாலை அணிவிக்க MENTOR'S வேண்டும்.
உங்களில் SMILE க்கும், இந்த மாணவர்களுக்கும் சரியான பாலமாய் இருக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை இருப்பதே அதிகபட்ச தகுதியாய் கருதப்படுகிறது. எல்லோரும் மாணவிகள் என்பதால் MENTOR'S ம் பெண்களாகவே இருக்க வேண்டும் என்ற விதியையும் நாம் மறப்பதற்கில்லை.

MENTOR'S - என்ற வார்த்தைக்குள் Friend, Teacher, Guide என்ற அனைத்து உறவுகளும் அடங்கி விடுகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம்.

" Sadhana_08 students க்கு Mentor வேண்டும் Ok ன்ரவங்க சொல்லுங்க என்று தங்கிலீஷிலும்
" We formally invite Volunteers for Sadhana_08 students. Interested please Contact"
என்று ஆங்கிலத்திலும் சொல்ல முடியாத பல விஷயங்களை சுருக்கமாக தமிழில் சொல்ல முயன்றது தவறில்லை என்று நினைக்கிறேன். எதுவாக இருந்தாலும் உடனே அழையுங்கள்...

வாசு - 98947 90838
ராஜேஷ் - 96000 80399.